Bij de jaarlijkse herinnering aan de overledenen
Turfmarktkerk, 25 november 2000;
de dienst waarin ook de naam van mijn
op 9 mei van dat jaar overleden moeder werd genoemd
Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Gelukkig maar
Verlies mag geen vergeten worden
Vergeten geen leeg blad
Een foto
Een herinnering
als de dag van gisteren
Iets
Iets dat herinnert
Iets dat bij je blijft
Voor altijd
Of zolang als mogelijk
Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Verlies mag geen vergeten worden
Vergeten geen leeg blad
Weet je nog
Herinner je je
Toen
Ze zei altijd
Je moeder zou zeggen
Die glimlach
Die strenge blik
Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Verlies is geen vergeten
Gelukkig maar
Ruud F. Witte 2000 – 2004
Uit: Gedacht, een serie op gedichten lijkende gedachten
Puffinnest 