Gisteravond de prachtige voorstelling gezien van Helmert Woudenberg en Felix Strategier: Leefbaar. Het is geen toeval geweest, dat ik deze voorstelling in mijn schouwburgabonnement heb genomen. Vorig jaar heb ik Woudenberg al solo – zien spelen in de prachtige produktie Jezus.
Leefbaar is het verhaal van de Jood (Felix Strategier) en de NSB-er Brandwacht (Woudenberg). Het eerste bedrijf speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en zit de Jood bij de NSB-er omgedraaid. Na de pauze is ere de periode kort na de bevrijding en zijn de rollen omgedraaid: de NSB-er heeft nu onderdak gevonden bij de Jood. Het is een komedie en er zit dan ook volop, soms verstopte humor in. Zoals de Jood een dagboek bijhoudt. De NSB-er houdt hem voor dat na de oorlog heus niemand genteresseerd zal zijn in het dagboek van een ondergedoken Jood
Aanvankelijk zou de rol van de Jood worden gespeeld door Ren Eljon, maar het thema bleek hem emotioneel te zwaar, werd ons vlak voor de voorstelling op een briefje meegedeeld.
Niet alleen het verhaal wordt prachtig gebracht. In het eerste bedrijf worden de scnes onderbroken door liedjes van de Jood op zijn trekharmonica. Je hoort (in het begin voor het verhaal aangepaste) liedjes van Louis Davids, zoals De grote kleine man:
Het is op ons kleine wereldje een beetje raar gesteld
Want de ene mens neemt veel te grote happen
De een woont in een villa en de ander bij de belt
En die moet zich op z’n teentjes laten trappen
De een slaat z’n slag, doet wat ie soms niet mag
En de andere, dat is een feit, betaalt steeds het gelag
Dat is de kleine man, die kleine burgerman
Zo’n hele kleine man met een confectiepakkie an
De man die niks verdragen kan blijft altijd onder Jan
Zo’n hongerlijer, zenuwelijer van een kleine man
Na de pauze worden de scnes afgewisseld door moppen, zoals die Komt Saar bij de dokter…
Puffinnest 