Rail Away

Vanavond een feest der herkenning. Op Nederland 1 is in de serie Rail Away van de EO de aflevering uitgezonden met de treinrit van Inverness naar Kyle of Lochalsh. Die route is voor mij de reden geweest om in 1982 voor het eerst naar Schotland gaan. De trein rijdt door prachtige berglandschappen van Inverness, de hoofdstad van de Hooglanden, naar Kyle of Lochalsh, aan de westkust. Ik kom nog regelmatig (met de auto)- door dat gebied, maar elke keer denk ik weer aan die eerste beelden van Schotland die ik in 1981 zag. Het was destijds onderdeel van Great Railway journeys of the world. In de bewuste aflevering ging Michael Palin (inderdaad, die van Monty Python) van Londen via Edinburgh naar Inverness en daarna naar Kyle. Ik zag de film en zei: ,,daar ga ik heen”. In 1982 werd het werkelijkheid en ging ik met vriend H-W erheen. Op dat moment dacht ik nog ‘zomaar eens een keertje Schotland’ en had ik nog geen idee dat ik nog vele jaren zou terugkeren om juist hier mijn vakanties door te brengen. En omdat je er zo vaak komt, herken je in het programma van vanavond plekjes. Niet alleen ken ik elke straat die de EO ons van Inverness laat zien, maar ook de weg langs de route kan ik bijna dromen. De commentator zegt dat de enkelbaanswegen met passeerstroken heel vervelend zijn. Niets is minder waar. Je moet je snelheid aanpassen en hebt tijd genoeg om rond te kijken en te genieten van het uitzicht, het landschap. En Achnasheen, Stromeferry, Plockton, Strathcarron en natuurlijk het eindpunt Kyle of Lochalsh zijn voor mij meer dan namen van dorpen en meren; ik heb er vele voetstappen liggen. OK, ik heb er meestal iets minder zon dan in zo’n uitzending als vandaag, maar toch ben ik regelmatig gebruind teruggekeerd van een vakantie in Schotland. En na zo’n aflevering als vandaag denk ik maar een ding: was ik maar weer in Schotland!