Heerlijk, zon zaterdagavond met heerlijke jazzy muziek en dan ook nog van een puike band, de Glenn Miller Orchestra, onder leiding van Wil Salden. Gezeten op rij drie van het tweede balkon knalt het geluid van de kopersectie mijn oren in. Vanavond ben ik blij dat het soms oorverdovend is. Ik neem alle nummers als een spons in mij op. De 13 man koper plus bas, drums en piano spelen veel bekende nummers, zoals Moonlight Serenade, White cliffs of Dover, Blues skies, American patrol, When Johnny comes marching home, Bei mir bist du schn, the Saint Louis blues march, Dont sit under the apple tree en A string of pearls. O ja, en als een van de toegiften natuurlijk In the Mood.
Het succesverhaal van de trombonist-bandleider Miller begint in 1939 met hits als Moonlight Serenade en natuurlijk In the Mood. In de jaren daarop volgen er nog vele tot Miller van Engeland naar Parijs vliegt, waar hij nooit is aangekomen. Zelf heeft hij dus niet lang van zijn succes kunnen genieten, maar zijn muziek leeft voort. Kenmerkend voor de Glenn-Millersound is de combinatie van vier saxofoons en een klarinet. Het verhaal wil dat die sound bij toeval is ontstaan toen een zieke trompettist noodgedwongen door een klarinettist vervangen moest worden. Orkestleider Wil Salden houdt zich sinds 1978 onafgebroken bezig met de studie van de muziek van Miller. In 1985 begin hij concerten te geven met zijn orkest.
Puffinnest 