Jazzvriend begraven

Vanmiddag de begrafenis bijgewoond van Tony Duits (1940), een goede kennis/vriend uit de tijd van het Randstad Jazz Festival. Geheel onverwacht overleden, zomaar in zijn slaap. Een mooie manier om dood te gaan, zul je zeggen. Dat is waar, maar ook geen tijd om afscheid te nemen van familie en vrienden.
Zoals gezegd ken ik hem uit onze bestuurstijd van het Randstad Jazz Festival. Een mooie tijd. Er moest weer iets geregeld worden, maar met Tony werd het altijd ritselen in de goede zin van het woord. Het hele festival hing van ritselen aan elkaar vast. O, sponsorcontracten werden goed geregeld, maar bijvoorbeeld de vergunning van de gemeente kregen we pas driekwart jaar na afloop van het festival�
Bijna een jaar voorbereiding en dan op de dinsdag, als de Ronde Spiegeltent op de Markt arriveerde, zag je �uiteraard toevallig, we moesten toch in de buurt zijn�- bestuursleden op de Markt in Gouda drentelen om de aankomst van de twee trailers met daarin de Spiegeltent mee te maken. Dan, op donderdag, begon het festival, na 10 maanden van voorbereiding.
Hoe fijn was het niet om dan (openingsavond) met Tony even het glas bier te heffen in de Spiegeltent. Dan glinsterden zijn en ons aller ogen: we hebben het weer geflikt. Natuurlijk ging het om het plezier dat je met het driedaagse festival het Goudse en Midden-Hollandse publiek bood. Maar ook was het ons feestje. Driekwart jaar bezig zijn met de voorbereiding van een jazzfestijn dat �zeker in de jaren tachtig- in Nederland zijn weerga amper kende. Zelf ook genieten van optredens van grote namen uit de jazzwereld. Jazzmusici en �zangeressen als Pim Jacobs, Rita Reys, Beryl Bryden, Frits Landesbergen, Bernhard Berkhout (de laatste twee ooit nog eens door Rijn en Gouwe gesponsord als ‘jong talent’), Harbour Jazzband, Old Wing Society, Paramount Jazzband, Funny House Jazzband, Hans Dulfer, Harry�s Jazz and Bluesband, Jan Akkerman, Fapy Lafertin, Rosa King, Jaap Dekker, Milly Scott, Andr� Valkering, Denise Jannah, Dutch Swing College Band, New Orleans Syncopators, Frits Katee, Rosenberg trio, Rod Mason, Harbour Jazzband en ga zo maar door. Het was schitterend die avonden temidden van die musici te zijn. en wat te denken van praatjes en etentejs met juryleden van het Rabobank Streetparade Concours, als Pim Gras, Loud van Rees en natuurlijk Gerrit den Braber. Dat soort ontmoetingen waren de bekroningen op ons werk. En, o ja, de complimenten van het publiek. En vooral Tony kon daarvan genieten, om zich vervolgens volledig weg te cijferen. Het ging niet om ons, hield hij me voor. Het ging om het publiek dat in de Goudse binnenstad de kans kreeg volop te genieten van kwalitatief goede jazz. En wat mij altijd is bijgebleven aan het festival is dat we met ons programma veel jongeren hebben weten te interesseren voor en te boeien met jazz. Daartoe reken ik mezelf ook. Ben er ooit bijgehaald om het programmaboekje te maken en door het werk ge�nteresseerd geraakt in de jazzmuziek. Een jazzliefde die ik zelf elk jaar in september ook weer voel, als ik met vrienden K, P en R naar Wageningen ga om daar het Rhine Town Jazzfestival bij te wonen.
Tony, bedankt voor die gouden tijden. Rust in vrede.
Oh, when the saint, go marchin’ in
Oh when the saint go marchin�in,
O Lord I want to be in that number
When the saint go marchin�in