Met twee mooie diensten heeft H. vandaag afscheid genomen als predikant van mijn kerk. Lezingen uit Prediker en Deutronomium die veel betekenen bij een afscheid als dit. Wat me waarschijnlijk het meest zal bijblijven is de laatste zegen in de laatste dienst. Ook al zal ik H en M nog wel vaker zien (hoop ik), is het toch een bijzonder moment om voor de laatste keer in de kerk de zegen opgelegd te krijgen door een predikant die 17 jaar mijn wijkpredikant is geweest.
Wat de toekomst brenge moge is niet gezongen, maar ik wens H en M voor die toekomst alles toe wat wenselijk is. Ga met God
En hoe nu verder? De Gereformeerde kerk van Gouda heeft me niks meer te bieden. Begrijp me niet verkeerd. Ik heb veel vrienden en vriendinnen binnen de kerk, maar hun vriendschap is (gelukkig) niet afhankelijk van het bestaan van die kerk. Maar blijf ik lid van deze kerk? Ik wil niet in wrok omzien, maar de band met de Goudse kerk als instituut is wel erg los geworden. Al na het sluiten van mijn Turfmarktkerk zijn die banden doorgesneden. Heb toen ook al mijn activiteiten neergelegd. Nu, na het afscheid van H., dringt de vraag zich op: laat ik mij daadwerkelijk uitschrijven als lid van de Gereformeerde kerk van Gouda en stap ik over naar Scots International Church in Rotterdam? Het wordt geen gemakkelijk besluit. De Rotterdamse kerk staat in de traditie van de Church of Scotland, die ik elke zomer in Schotland tot mijn kerk reken. Aan de andere kant ben ik niet in Gouda- in de gereformeerde kerk gedoopt en opgegroeid. Ik heb zeker aan de Gereformeerde kerk van Gouda veel te danken. Aan de andere kant voel ik mij in twee van de drie gebouwen (met mensen) mij niet op mijn gemak/plaats (sic!) en heb ik met de derde, officieel nu mijn wijkkerk, geen enkele binding. In Rotterdam ervaar ik ook als Gouwenaar- een geborgenheid, welkom, vrolijkheid, kortom, ik heb er een goed gevoel als ik op zondag de dienst bij woon. Via deze weblog merken jullie wel hoe uiteindelijk mijn keuze uitvalt.
Puffinnest 