Voor de tweede keer in een paar jaar tijd Othello van William Shakespeare gezien. Een coproductie van Annette Speelt en Het Nationale Toneel. Een spel vol liefde en jaloezie, zoals vaker bij Shakespeare: de Moor Othello (opgeklommen van slaaf tot gevierd militair) kan het niet verkroppen dat zijn vrouw en senatorsdochter Desdemona het misschien met een ander doet. De intrigant Jago stookt het vuurtje vaak op.
Een totaal andere produktie dan de vorige keer, maar dat komt vooral door het decor dat modern is, met rijen gestapelde zeecontainers in een ECT-achtige omgeving. Al herinner ik het me niet meer: de vertaling moet gelijk zijn aan die eerdere voorstelling door Toneelgroep Amsterdam, want de tekst van toen is gebruikt, lees ik in een recensie van De Volkskrant. Hoe dan ook was het heerlijk om weer een goedbezochte Shakespeare voorstelling mee te maken. En er was natuurlijk de mooie Anniek Pheifer als Desdemona. 
Puffinnest 