Geweldig cabaret vanavond van Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten. Je verwacht de bekende typetjes en daarvan komt alleen Harry van Raay langs. Maar typetjes genoeg, als jet het zo mag noemen Van Vleuten doet een geweldige Simon Carmiggelt die met zijn bekende mimiek een Kronkel voordraagt. De tranen biggelen je over de wangen als in een razend, wat, zeg maar moordend tempo, alle zekerheden van nu en het verleden worden doorgeprikt. En hoe Van Vleuten vreest dat over tien jaar de eerste ronkende Marokkaantjes in de tuin wachten om met zijn dan veertienjarige dochter naar de disco: ,,Eerst de Breezer er in en dan er overheen. En hoe hij het land heeft aan de Gestapo van het consultatiebureau, waar zijn zoontje zijn FBTO-prik moet krijgen. En zo gaat het maar door. En dan een schitterend liedje van Vincent van Gogh, wat Van Muiswinkel voor problemen stelt, want tja de opdracht voor de musical Van licht naar donker betrof toch echt Rembrandt En als het lachen net is verstomd, komt er een serieus stukje over Theo van Gogh.
Het was anderhalf uur lang de tranen op de wangen van het lachen. Een geweldige voorstelling, die daarom van mij vijf sterren krijgt. O ja: gelukkig weer een voorstelling zonder pauze! 
Puffinnest 