4/4

De laatste week is geenszins een voorbereiding op de thuisreis. Dat gebeurt pas op de laatste dag, bij het doen van de boodschappen die mee moeten naar Nederland.
Opgebroken op Mull en nog even een leuke rit gemaakt over de heuvels naar de hoofdstad Tobermory. De beste fish and chips shop van de UK, maar de plaats is vooral bij kinderen heel geliefd. Er is een Brits kleuterprogramma Balamory en dat heeft – in tekeningen – het havenfront van deze plaats als decor. Alle winkels hier verkopen ook Balamory speelgoed…
Na twee overtochten teruggekeerd in Kinlochleven, waar ik nog twee nachten blijf. Dat geeft me de kans op dinsdag nog een lekkere wandeling te maken. Het is deze dag bewolkt, dus een beklimming van de Ben Nevis heeft geen zin (want geen uitzicht). Dus met de trein naar Corrour op Rannoch Moor voor een wandeling tot aan Peters rock. Die is vernoemd naar Peter Trowell, die in 1979 in Loch Ossian onder het ijs is verdwenen. De tekst op de plaquette die op het stuk rots is geschroefd (en daarom als Peters Rock bekend staat, zelfs op de OS-stafkaarten) luidt:
I have a friend a song and a glass,
gaily along lifes road I pass,
joyous and free out of doors for me,
over the hills in the morning.
Wie mijn liefde voor de Schotse hooglanden kent, zal het niet verbazen dat het gedicht mijn levensmotto is geworden.
De laatste dagen doorgebracht in Edinburgh. Even wennen weer, zo’n grote stad, maar de Schotse hoofdstad is geenszins een straf om te moeten vertoeven. Wat een genot die ruim gesorteerde platenzaken en Waterstone’s is toch een van mijn favoriete boekenzaken en wat te denken van ’s werelds beste koffietent Starbucks. OK, en er zijn een paar goede pubs natuurlijk (Deacon Brodie’s, The Last Drop, The Oxford Bar, Rose Street Brewery, Botanic, Ensign Ewart, The Hebredies) en niet te vergeten de Edinburgse Bijenkorf, Jenners. En Edinburgh is de stad waar ik vlak voor ik naar Engeland vertrek de auto vol stouw met bier, frisdrank, bacon, Weetabix en alkles waar ik nog meer een voorraadje van thuis wil hebben, insla.
En dan is er de terugreis. Geen mooiers slot van een zomervakantie dan je te laten verwennen in de eersteklas of Commodore-afdeling van de veerboot naar IJmuiden. Het heeft me weer uitstekend gesmaakt allemaal. Ik kan er weer even tegen.