In de Goudse Schouwburg vanavond een niet alledaags, maar wel zeer beroemd toneelstuk van Het Nationale Toneel gezien: De Kaukasische krijtkring (1945) van Bertolt Brecht (1898 1956). Het is het verhaal (een stukje cultureel enternainment, zo wordt het na een paar minuten genoemd) over het kind Michel dat tijdens een staatsgreep, door zijn moeder, de Kaukasische gouverneursvrouw, in de steek wordt gelaten. Het kind wordt gered door het dienstmeisje Groesje, dat het opvoedt en het uit de klauwen van de staatspolitie houdt. Als de opstand voorbij is, eist de moeder haar kind terug. De dronkaard en volksrechter Azdak moet het Salomonsoordeel vellen. Hij plaatst het kind in een met krijt getekende kring. De ware moeder is degene die het lukt het kind als eerste uit de kring te trekken* . Het is een verhaal in een verhaal, want het begin speelt zich af in een Russische kolchoz, waar men probeert op te krabbelen na de oorlog. Mannen vragen zich af of de oude wetten in ere moeten worden hersteld, of dat de nieuwe tijd om nieuwe wetten vraagt.
Het duurde even voor ik in het 2,5 uur durende spel kwam, maar na ik denk drie kwartier was het gelukt. Aardig spel, soms moeilijk te verstaan door te snel praten en te slecht articuleren. Veel spektakel (dat hoort bij Brecht, maar is aan mij iets minder besteed), goede muziek en gelukkig geen pauze! 
* (cursief gedeelte komt van de website van het NNT)
Puffinnest 