2/4

Niet in ��n keer naar Orkney gegaan. Geen idee nog hoe het daar zit met campings en om nu bij aankomst in de avond nog te moeten zoeken… Dus naar een adres waar ik eerder ben geweest: Durness, een van de noordelijkste punten van het Schotse vasteland (58,34,07 graden N). Daar waar de Atlantische oceaan op de kust beukt. In sterke wind lukt het met toch met groot gemak de tent op te zetten en stormvast aan de bodem te verankeren. Moet ook wel goed gaan, want het zal me toch niet gebeuren dat tijdens het opzetten de wind vat krijgt op de tent en die er als een vlieger zonder touw vandoor gaat, gadegeslagen door medekampeerders die vanuit hun campers mijn verrichtingen gadeslaan. Teveel wind om bij de tent te koken, dus � wat een heerlijke smoes � richting restaurant voor een goede maaltijd.
De overtocht naar Orkney wordt niet gemaakt met de beloofde catamaran. Die nieuwe boot is nog onderweg richting Scotland vanaf de werf in het Verre Oosten. Op routekaart aan boord van de oude vessel is te zien dat het nog wel even duurt voor ie op en neer naar Orkney gaat varen. Nou ja, ik ga ongetwijfeld een van de komende jaren nog wel eens naar Orkney, dus…
De landkaart geeft in de buurt van de hoofdplaats Kirkwall ��n camping aan. Het blijkt een echte stadscamping: te druk voor mij. Dus naar het alternatief (gezien op een aanplakbiljet van de ferryterminal van Gills Bay in Deerness, aan de oostkant van het hoofdeiland. Stel je niet teveel voor van Deerness: Twaalfmorgen bij Reeuwijk is er een wereldplaats bij. Doodlopende weg,, met eigenlijk alleen ’s morgen een ’s avonds het forensenverkeer, landbouwvoertuigen en de schoolbus. Achter en naast het dorpshuis kun je je tent opzetten en er zijn zowaar stroompunten.

Na een nummer gebeld te hebben komt er een dame (Tammy genaamd) op de fiets een sleutel van een zijdeur van het dorpshuis brengen. Het blijkt de toegang tot een schoon en frist toiletgebouw met douche te zijn. Toilet, douche. stroom, meer heb je als kampeerder niet nodig. Puike, zeer rustige pek, met een picknicktafel binnen handbereik.

Prima stekkie tot en met zondag. Alleen: er is in de verste verten geen pub te bekennen. Dat is even wennen. Maar ach, wat blikjes bier in mijn koelkast en er ligt nog genoeg whisky in de kofferbak En voor noodgevallen is er de buurtsuper op loopafstand. En dit, het mag voor Nederland nog wel weer even worden uitgelegd, is weer zo’n plek zonder criminaliteit. Hier kun je je tent probleemloos laten staan. Niemand komt aan je spullen. Ook ’s nacht je waardevolle spullen gewoon in de auto laten liggen, is geen enkel probleem. Het enige nadeel van dit soort paradijzen is, dat je bij terugkeer in Nederland er weer aan moet denken je mobieltje en het frontje van je autoradio te verwijderen bij het parkeren en je auto op slot te doen…

Donderdag het toeristische programma gedaan. Dat is op Orkney een bezoek aan de ru�ne van Earls Palace, de 150 jaar geleden tevoorschijn gekomen, 5.000 jaar oude nederzetting Skara Brae de standing stones Ring of Brodgar en die van Stennes. TomTom aan, maar nauwelijk nodig. Vanaf Skara Brae hoefde ik alleen maar de bussen vol andere toeristen te volgen…

In Kirkwall nog het Orkney museum bezocht. Genoeg cultuur voor een dag, dus snel (nou, na 17.00 uur) naar de camping voor de kranten en een glaasje van het een of ander.
Vanavond getrakteerd op muziek vanuit het dorpshuis. Blijkt koorrepetitie te zijn. De eerste samenkomst na de zomervakantie. Muziek van de musical Oliver. Klinkt goed. Unisono, maar zeer levendig. Na afloop toch even gaan praten. Dirigent en begeleidster/pianisten waren, vertelden ze, zelf ook verbaasd over de eerste bijeenkomst. De bedoeling is een uitvoering in de kerstperiode. Jammer dat ik er niet ben om het resultaat te horen.

Visiting Orkney kan natuurlijk niet compleet zijn zonder een bezoek aan Highland Park, distilleerderij van de gelijknamige en een van mijn favoriete whisky’s. Fantastisch om de dram die ik thuis drink op een rustige avond, nu te proeven (de 12y en 15 y) op de plek waar die geproduceerd wordt. En net als al weer heel wat jaren geleden bij Laphroigh op Islay gezien, hier weer een distilleerderij die (op het bottelen na dan) alles zelf doet, dus ook het bevochtigen en drogen van de barley met peat van Orkney zelf. Veel distilleerderijen sluiten in de zomer voor onderhoud, maar Highland Park blijft ook dan een werkend bedrijf en dat is te ruiken ook. De spirit dringt overal je neusgaten in. De 18 jaar oude Highland Park is in 2005 verkozen tot de Best spirit in the World door het toonaangevende Spirit Journal, van F. Pau Pacult. Jammer dat die whisky na afloop van de rondleiding niet geproefd kon worden… Dus maar paar kleine flesjes ingeslagen. Een gaat zondagavond in mijn hut open, enkele uren voor de ferry me terugbrengt naar het vasteland van Scotland
Over proeven gesproken, vrijdagmiddag ook nog een bezoek gebracht aan Orkney Wine Company van de Nederlander (Driebergen) Emile van Schayk. Begonnen als hobby, maar vanwege de stijgende vraag en na het in twee achtereen volgende jaren winnen van de Homebrew and Wine Competittion van de Orkney Food and Drink Festival een echt bedrijf geworden. Na wat gekeurd te hebben, twee flessen gekocht. Een Black Portent (zwarte bes, zacht, zeer fruitig, goed als after dinner drink en bij kaas, 16,5 %) en een Elderberry Borealis (vlierbessen, port stijl, diepdonkere bessen, rijke smaak, pittig, 17 %). De toevoeging Borealis verwijst naar Aurora Borealis, het noorderlicht.. De wijnen zijn (nog) niet verkrijgbaar in Nederland (Van Schayk’s dochter: ,,Als u iemand weet…”), dus een extra reden nog eens terug te gaan naar Orkney. En leuk: na het gesprek met dochterlief (10 toen ze Nederland verliet) in het Engels, klonk bij het afscheid toch een echt Nederlands ‘doeg!’

Vandaag ook nog twee van de ‘wonderen’ van Orkney bekeken: de Churchill Barriers (dammen tussen eilanden die de doorvaart door Duitse boten in de Tweede Wereldoorlog moesten voorkomen) en de Italian Chapel. Die kapel, in twee Nissen hutten, is ingericht (met prachtige fresco’s of frescoachtige tekeningen door de Italiaanse krijgsgevangenen die de barriers hebben gebouwd.

Orkney heeft (ook) iets met pufins, dus ja, de collectie is weer uitgebreid.
Nog ��n volle dag op dit fantastische eiland. Zondag kerkbezoek in St. Magnus cathedral en dan nog een mooie rit, eten, om vervolgens die avond in te schepen voor de reis naar het vasteland. Trouwen, ls dat allemaal maar goed gaat. Auto blijft ’s nachts op de kade en wordt de volgende ochtend vroeg aan boord gereden door personeel van de veerdienst. Een soort valet dus, maar dan anders.