Een mooie, maar niet de boeiendste toonvoorstelling die ik ooit heb gezien, deze Medea door Het Nationaal Toneel. Maar dat moet aan mij hebben gelegen. Er zaten veel scholieren verspreid in de uitverkochte zaal, maar het bleef muisstil en dat heb ik wel eens anders meegemaakt. Maar het stuk wordt wel erg statisch gebracht. Wat openende spiegelpanelen, luiken in de toneelvloer die open gaan en dan heb je het wel gehad.
Toch blij dat ik de voorstelling heb bijgewoond, want Medea behoort tot de klassiekers. De oorspronkelijke versie van het stuk van Euripides werd al 2400 jaar geleden opgevoerd. Ariane Schluter zet een krachtige Medea neer, de vrouw die in het spel haar twee kinderen om het leven brengt. Het stuk handelt over Medea die met haar man Iason gevlucht is naar Korinthe en van koning Kreon toestemming heeft gekregen hier te blijven. Haar man wordt door Kreon gekoppeld aan diens dochter en Medea zint op wraak, althans daar zou het volk bang voor zijn. Kreon dwingt haar daarom te vertrekken. Iason probeert Medea te bewegen te vertrekken en zijn huwelijk met Kreons dochter ongemoeid te laten. Het lukt Medea niet om Iason op andere gedachten te brengen. Om een kort verhaal nog korter te maken, om Iason te straffen vermoordt Medea dus haar twee kinderen. In het stuk komt de woede van Medea goed tot uiting. Gevlucht zijn en niet geaccepteert worden in het niewue land, het lijkt ineens een heel modern toneelstuk te zijn… Schluter is zo geschminkt dat ze moe en afgemat overkomt. Kortom, niks mis met deze voorstelling. 
Puffinnest 