Burns Supper

Burns Supper van mijn Schotse vereniging Caledonian Society ging wegens hoge kosten niet door als een apart feestje. Daarom is dit jaar aansluiting gezocht bij een Schots gezelschap in Tilburg. Gezellig, maar door het kleine aantal eigen leden vanavond (voor de meeste ouderen leden is een avondbezoek aan Tilburg kennelijk te bezwaarlijk) en het ontbreken van enige relatie met de Tilburgse etensgasten (wel hoorbaar allemaal van Schotse afkomst), toch een beetje een domper.
Wel heel leuk dat lopend van het station richting restaurant De Kerktuin, bij het naderen van de straat Heuvelring ik de onmiskenbare doedelzak hoor. Zoeken is dan niet meer nodig, je gaat gewoon op de muziek af. Aangekomen bij het restaurant ontwaar ik een oude bekende: Frank van der Schoot , een Tilburger die ik jaren geleden op het eiland Skye heb ontmoet tijdens het F�is an Eilein in Sabhal M�r Ostaig, vlakbij Armadale. We volgden er allebei een workshop cl�rsach, Keltische harp, Bij het voorstellen van de deelnemer, bleek het kleine gezelschap ineens uit twee Hollanders te bestaan. We zijn elkaar tijdens het twee weken durende festival nog een paar keer tegengekomen en een paar jaar later nog eens op toen hij met zijn
doedelzakbank optrad op het folkfestival Folkwoods in Eindhoven.
En dan is er natuurlijk de haggis, het zeer rijke schapengerecht. Die wordt niet zomaar op tafel neergezet, maar binnengebracht door de kok, voorafgegaan door een piper. Het diner omvatte, zoals de traditie voorschrijft, de kip/preisoep cock-a-leekie en afgesloten met trifle.
O ja, zoals op dit soort feestjes wel vaker was er een loterij. Dus ook ik voor vijf euro aan lootjes gekocht. En raadt eens wie er met de hoofdprijs (een fles twaalf jaar oude Highland Park) vandoor is gegaan? Jawel!