Wouter Hamel

Na twee cds te hebben gekocht en veelvuldig te hebben beluisterd, was het vanavond tijd om
Wouter Hamel eens in het echt te zien en te horen. Een groot verschil, maar dat kan ook niet anders. Beide cds zijn in studios opgenomen, zonder publiek. Hier is de interactie met de zaal. Het klinkt dan anders. Het biedt wel de gelegenheid om te horen of Wouter Hamel in het echt net zo goed zingt als op de cds, want even wat overdoen als het niet zuiver klinkt, kan natuurlijk niet. Was ook niet nodig. Alles loepzuiver, ongekende lange en hoge halen. Wat een klasse. Soms denk je bj de gezichten die hij trekt, dat enkele hoge noten hem moeite kosten, maar alles klinkt perfect. Geen foutje gehoord. En wat een heerlijke muziek. Wat opgepimpte nummers van zijn eerste cd en natuurlijk veel werk van de nieuwe, Nobodys tune. Heerlijke, inmiddels al vertrouwde nummers als One more time on the merry-go-round en In between, Sir Henry (geschreven voor Henry Ronde, de vader van gitarist Rory Ronde), March, april, may (prachtige ballad voor zes heren en n gitaar, wat sticks), When morning comes , Quite the disguise (al is het maar om de grappige vondst met het muziekdoosje) en voor mij het beste van de avond: Amsterdam (When the night is fallen), omdat Hamel daarin alleen optreedt, zichzelf voortreffelijk begeleidend op de vleugel. Overigens mag je daaruit niet afleiden dat de begeleiding de rest van het concert tegenviel, integendeel. Nooit op gelet, want bij de cds heb ik voornamelijk oor gehad voor de (soms poppy en vaak jazzy) zang. Nu ook zijn vijfmans begeleiding aan het werk gezien. Wat een geweldige muzikanten zijn Gijs Anders van Straalen (percussie), Pieter de Graaf (piano), Jasper van Hulten (drums), Rory Ronde (gitaar) en Sven Happel (bas). Jammer dat de drie zangeressen uit Paradiso (zie filmpje hieronder) er niet bij waren, maar de band kon de hoge regels moeiteloos halen. En wat een hoeveelheid instrumenten. ‘k Was vooraf beetje bang dat een zanger op het podium snel zou vervelen. Zo van, beetje kale boel en dan staat er n iemand in het midden te zingen. Maar het podium werd in de volle breedte benut. De band heeft veel ruimte nodig en dan zijn er nog de extra instrumenten, zoals de fender en twee gitaren voor Wouter Hamel zelf, net zoals voor zijn autoharp. Petje af voor het vakwerk van Hamel en zijn band. 5 sterren

Zelf een oordeel vellen over Hamel? Kijk dan naar onderstaande opname van het concert van hem in Paradiso op 21 februari, van de presentatie van de cd Nobody’s tune. Veel plezier.
UPDATE: Fabchannel stopt ermee rond 13 maart. Zeer grote kans dus dat het filmpje dan niet meer te zien is.

http://www.fabchannel.com/embed/player.swf?ap=artist.wouter_hamel_2009Live Concert Video – Wouter Hamel

Deze In Between werkt wel (Met dank aan FabChannel overgezet naar You Tube):

6 gedachten over “Wouter Hamel”

  3. In het begin wat moeite omdat het nieuwe album van U2 meer in mijn smaak ligt maar na een aantal keer gehoord te hebben toch een erg goede CD met een hele mooie “sound”.

  4. He ‘Puffin’. Ik was in Paradiso. Inderdaad een te gek concert. die Wouter Hamel brengt een perfecte sound. ‘k Hoop dat hij het langer volhoudt dan Nigel Kennedy en andere nieuwkomers van wie je na een jaar of twee en drie cd’s verder nooit meer iets verneemt. ‘k Hoop dat wouter Hamel ook veel meer jazz gaat dfoen, want zoveel jazzzangers zijn er nou ook weer niet. Leuk op je weblog te lezen. Groeten, jeroen, Hilversum

  5. Net alvast de recensie gezien die in het AD (de tweede in een week tijd in deze krant!) komt naar aanleiding van zijn optreden in Gouda. Weer niets anders dan lof. Ik ben dus niet de enige die vindt dat Hamel ‘het’ heeft.

  6. Oke, leuk voor als je zo’n jaar of 52 bent, maar ik zet de nieuwe CD van U2 wel op 🙂

Reacties zijn gesloten.