Een hoofdrol had hij niet, maar toch schitterde burgemeester Wim Cornelis vanavond in de raadzaal van het stadhuis, in De Verlichting is stuk, de voorstelling van het Utrechtse productiehuis Huis aan de Werf. Hij sprak verbindende teksten, gaf commentaar op de inhoud van gespeelde scnes.
Het stuk is gesitueerd rondt een waarheidscommissie die zich buigt over hoe in Nederland is omgegaan met de democratie. Heeft het volk er wel wat mee, wat mee gedaan, lessen uit het verleden geleerd? Heeft het algemene belang het niet afgelegd tegen het individualisme? Vooral in het leggen van verbanden was Cornelis in zijn element. Als oud-geschiedenisleraar kon hij de Franse revolutie (vrijheid, gelijkheid en broederschap), de Russische revolutie (,,waar allen de ene tsaar door de andere werd vervangen) en de komst van de Hongaren naar Nederland aanhalen. En volgens hem vinden we als volk het heerlijk om te klagen, ,,dus dat moet je er in houden.
Anders dan de drie echte acteurs, Jantien Koenders, Nol S. Keulen en Yorick Zwart, hoefde hij de tekst niet uit het hoofd te kennen. Om goed te kunnen inhaken op wat werd gezegd, had hij kort voor de voorstelling het tekstboek gekregen. Zijn spreektrant en rake typeringen deden echter vermoeden dat hij vaker met het bijltje heeft gehakt. Van plankenkoorts was ook geen sprake.
Minstens zo aardig was de opvoering van het stuk in het stadhuis, voor deze avond het kleinste theater van Gouda. Door de enscenering in de zaal, het rondlopen van de spelers werd het publiek onderdeel van het stuk. 
Puffinnest 