Vanavond bij DWDD de grootmeester op de mondharmonica, mr Jazz himself, Jean Toots Thielemans. Prachtig, maar waarom kan die vreselijke Matthijs van Nieuwkerk dan niet even een paar minuten zijn bek houden? Nou ja, in juni horen RdeR en ik Toots (ook nog niet onverdienstelijk gitarist) in het echt, tijdens het The Hague Jazz. Tijd geleden dat ik hem live gehoord heb. Kan er dus nu al naar uitkijken. De toegangskaarten liggen al geprint en wel in huis. Onderstaand het nummer waar Van Nieuwkerk vanavond doorheen wauwelde: Ne me quitte pas (Verlaat me niet), het beroemde nummer uit 1959 van Jacques Brel. Uiteraard hoor je hier niet de mooie tekst Moi, je t’offrirai des perles de pluie venues de pays o il ne pleut pas (Ik geef je parels van regendruppels uit het land waar het nooit regent). En voor wie denkt, waar ken ik die melodie ook alweer van? Het is gebaseerd op de Hongaarse rapsodie nummer 6 van Frans Liszt.
Dan gaan mijn gedachten (en ongetwijfeld ook die van bezoeker op deze site K van der H en A en W van der W) terug naar eind jaren zeventig, het mooiste schouwburgprogramma aller tijden in Gouda (de oude schouwburg, uiteraard), Musica 78. Alsof het concert nog niet geweldig was, kwamen er tal van toegiften, uitgekozen door Toots, omdat concert aan vooravond van zijn verjaardag was. Thijs van Leer dirigeerde, Rogier van Otterloo nam achter de Fender plaats, Liesbeth List zong gezeten op het podium wat nummers mee, enzovoorts. Letty de Jong deed mee, Louis van Dijk. Het werd een geweldig verjaardagsfeestje.
Puffinnest 
@Ien, Nee, hij is dood, maar speelt vanuit zijn kist nog een paar moppies muziek op jazzfestival… 🙂
Oke….leeft die man nog?, ik dacht dat hij al lang was overleden. Tja, en dan die Matthijs….is toch journalist? die blijven er toch altijd door heen praten?? (<3….ik ook van jouw hoor:) )
Of neem het nummer Old friend.
Op een concert waar ik was vertelde hij dat dit nummer een speciale betekenis voor hem heeft.
Het was op een van zijn eerste reizen naar Amerike (per schip)en hij ontving een telex dat zijn vader ernstig ziek was en zou komen te overlijden.
Hij ging op zijn brits zitten en huilde.
Toen schreef hij het nummer Old friend.
Een waar kunstwerk, gevoel op muziek.
En na het overlijden van mijn moeder begreep ik pas echt de emotie in dit nummer.