Vanavond de voorstelling Ubermensch van Helmert Woudenberg bijgewoond. Een bewust gekozen voorstelling, van die stukken van Woudenberg zij het bijwonen meer dan waard. Solotoneel dat je tot aan het einde van de voorstelling tot op het puntje van je stoel laat zitten.
Een man verkondigt theorien over land, volk en leiderschap. Hij blijkt een fervent tegenstander te zijn van de parlementaire democratie en een grondige hekel te hebben aan geassimileerde vreemdelingen. Gebeurtenissen uit zijn jeugd geven inzicht hoe hij tot zijn ideen en uitgesproken standpunten is gekomen. Standpunten die hem in het ongeluk storten. Het ongeluk waarin hij een heel volk met zich meesleept.Het zal wel, maar ik vind het een van de mij minder aansprekende stukken van Woudenberg. Het einde van de voorstelling komt niet als een straf.
Puffinnest 