Haar naam is Laura

Met Laura

Haar naam is Laura. Ze promoot The Famous Grouse, de betere blend, op het Whiskyfestival Den Haag. En ze wil – maar daar ben ik niet verbaasd over 🙂 – graag met mij op de foto…

Ad fundum
Heerlijke muziek tijdens het whiskyfestival

Doedelzakspeler vermaakt de bezoekers die wachten tot de deur van
de Grote Kerk opengaat.

Glenmorangie, de eerste van de middag

En wat hebben we geproefd deze middag. Het overzicht:

Glenmorangie Original. Een heel goede om de middag van nosing and tasting te beginnen. Overbekende whisky, maar verveelt nooit. Een 8.
Peaty tang van Tomintoul. De verrassing van het festival voor mij. Rokerig, maar niet te. Deze whisky heeft het zachte van de Speyside. Daar wil ik wel een fles van hebben thuis. Rapportcijfer 9.

Sullivans Cove uit Australi

Sullivans Cove van de Australische, nog jonge (1994) Tasmania Distillery. Een aardige whisky, maar niet eentje waarvoor je stad en land afreist. Een 6.
Highland Park Thor. Afgelopen zomer voor het eerst geproefd op Skye, na m in het voorjaar gemist te hebben (fles was leeg) op festival in Ede. Fraaie, maar niet overdreven bijzondere whisky. Mede vanwege het fraaie houten rek, kost zon fles in Nederland 160 180 euro. Beetje een marketingdingetje, al zou ik m wel graag op mijn whiskybar hebben. De Valhallaserie wordt uitgebreid tot drie in totaal. Een 8.
Ardbeg Blasda Lekker, maar niet de herinnering opleverend die later zegt: o ja, doe mij maar een fles Een 7.
Longrow CV (Springbank). Al eerder gehad tijdens proeverij bij Huub Oostendorp in Schoonhoven. D. en M. hebben deze vanmiddag gedronken, terwijl ik van mijn sigaar genoot. Maar ongeproefd geef ik deze weer een 8.
Black Grouse van The Famouse Grouse. We gingen voor de Snow Grouse, die je net als een Corenwyn uit de vrieskast drinkt, maar die was niet aanwezig op de beurs helaas. Ook zon marketingdingetje, maar wel een leuke. Maar goed, de Black Grouse dus. Een rokerige, maar niet echt peaty blend whisky, waar helemaal nik smis mee is. Een 7.
Talisker 57 North. 57 Procent alcohol en dat proef je. Geen whisky waarvan je meerdere glazen achter elkaar leegdrinkt, maar wel eentje om op een rustige avond lang van te genieten en het prachtige landschap van Skye in je hoofd aan je voorbij te laten trekken. Een 9.

Singleton uit Dufftown Speyside

Singleton van Dufftown. Een gemakkelijk drinkbare whisky, maar niet zo uitgesproken dat je m later nog echt herinnert. Maar niks mis mee hoor. Ik zal een glas niet afslaan Een 7.
Yamazaki, een (zoals de naam al doet vermoeden) Japanse whisky. Niet slecht, maar ook niet zo dat ik er een fles van wil. Beetje vlak van smaak. Een 6.
Dutch Rye whisky van het Nederlandse bedrijf Zuidam. Gemaakt van rogge en zo gemaakt dat er een fruitige smaak aan zit. Is het wel echt whisky? Smakelijk is ie zekere. Maar ook weer een waarvan je niet meerdere glazen op een avond hoeft. Daar is de smaak te apart voor. Een 7.
Bruichladdich The Laddie 10y. Net als die andere typen van Bruichladdich een whisky waarvan je altijd wel een fles in huis wil hebben. Al die types zijn ook wel eenbeetje een marketingdingetje, maar wel een geslaagde. Heerlijk in de mond, blijft mooi hangen. Slante! Een 8.
Octomore 5.1/169 PPM, een van de whiskyseries van Bruichladdich. PPM staat voor het turf- of peatgehalte. En het cijfer 5 betekent de vijfde release van de serie. Mooi rokerig, maar met 59,1 procent alcohol!. Toch, niet te versmaden. Een mooie serie. Er dient voor een proefglaasje vijf dram (het festivalequivalent van de eruo) te worden betaald. Dat betekent dat die fles in de winkel ook richting de tweehonderd euro gaat Een 9.

Overzicht van het festival in de Grote Kerk

Twaalf (mijn beide festivalgenoten dus dertien) verschillende whisky’s in vier uur tijd en van sommige hebben we er twee genomen. En van de Tomintoul ook nog laten schenken in flaconnetje voor thuis.

Wat rest zijn de lege flessen bij de stand van Tomintoul

Een fraaie sigaar van Balmoral

En tradities moet je in ere houden, dus halverwege het festival een fraaie sigaar van Balmoral (Royal Selection, Dominicaanse republiek, rooktijd 45 minuten) en een whisky als pauzenumer.

Er bestaat niet zoiets als slechte whisky, alleen is de ene beter dan de andere
Nog wat harpmuziek van het festival