Na zeven jaar was ik van plan de IMC Weekendschool de rug toe te keren. Lang genoeg gedaan en zo. Maar als ik dan vandaag de kinderen zeer leergierig aan de slag zie gaan bij de voorbereiding van een persconferentie van de brandweer en die persconferentie zelf, zeg ik: ik teken weer een jaar bij. Wat de schaal in doorgaan doet omslaan? En jongetje dat al tig vragen heeft genoteerd bij de voorbereiding en halverwege de pc aan me vraagt of ik nog een leeg vel papier heb, want zijn blaadje is vol
Op de Weekendschool komen kinderen van de groepen 7 en 8 van de basisschool en de brugklas elke zondag naar school. Het gaat om kinderen waar, laat ik het zo zeggen, heel veel in zit, maar die geen ouders hebben die dat ook stimuleren. Slimme kinderen, maar niet naar Naturalis bijvoorbeeld. Ze krijgen les in tal van vakken, zoals geneeskunde, architectuur, nieuwe media, muziek, journalistiek en noem maar op. Ze worden geprikkeld, in de hoop dat op enige moment dat wat er in zit ook in hun opleidings- en beroepskeuze er uit komt.
Als ik na al die jaren het zo bekijk, komt het met tenminste met een groot deel van de kinderen goed. Ik heef het je te doen: vijf dagen per week naar school, vrije zaterdag en dan op zondag weer naar school. En net zo streng (,,waarom is Achmed er niet) als op een gewone basisschool. De Rotterdamse school heeft sinds een paar jaar project, waarbij de kinderen ook na het laatste jaar nog terugkeren voor ondersteuning bij hun huiswerk. Ik heb ze zonder begeleiding zien werken in een muisstille werkhoek, elkaar helpend, wachtend op de professionele ondersteuning.
Een druppel op een gloeiende plaat? Het zal wel. Ik heb zeer goede hoop dat het met deze kinderen uit Delfshaven en omgeving wel goed komt.
Puffinnest 