Prachtig concert bij gewoond vanavond van Lavinia Meijer met Theo Nijland. De laatste is een singer/songwriter, van wie ik nog nooit had gehoord. Maar goed, ik ging ook niet zozeer naar de schouwburg voor zijn liedjes, maar om het harpspel van Lavinia Meijer. Het samenspel van de twee is leuk, maar de solostukken van de veelzijdige en ook mooie – Meijer het allermooiste. Maar misschien is ruim anderhalf uur alleen maar harpmuziek ook wel teveel van het geode.
Vanaf zeer gunstige plek in de kleine zaal van de Goudse Schouwburg kon ik op haar handen kijken als ze soms in ijltempo met haar vingers over de snaren ging. Ze vertelde wat persoonlijke verhalen (onder andere over haar ontmoeting met haar biologische, Koreaanse vader in Seoul) en ze zong een liedje. Dat laatste moet ze maar niet meer doen. Veel meer waardering heb ik voor haar zachte spel, wat klassieke muziek. Schitterend om te horen. De mooiste, heldere tonen vulden de zaal. Bijzonder mooi was ook Variaties op Arirang aan het slot. Het is zelf gecomponeerd, maar gebaseerd op een bestaand Koreaans volksliedje.
De getalenteerde en gelauwerde, nog jonge (29) Meijer is vooral bekend door het werk Methamorphoses (eigenlijk geschreven voor piano) van Philip Glass, dat ook op haar inmiddels platina cd staat, samen met andere werken van Glass. Maar Methamorphosis, of een deel ervan, klonk niet vanavond. Jammer, maar niet onoverkomelijk. Heb zeer genoten van haar optreden. 
Puffinnest 