Op wat gekuch na, doodse stilte als Lavinia Meijer in de kleine zaal van de Goudse Schouwburg op haar harp speelt. Haar intieme concert, zo voelt het, is een genot voor oog en oor. Alleen zij en haar harp op de vloer gistermiddag. Geen afleidend decor. Het is volop in stilte genieten van haar uitvoering van delen van werken van Eric Satie, zoals het beroemde en altijd herkenbare lome Trois gymnopdies. En uiteraard werken van Ludovico Einaudi, waar ze haar nieuwste cd mee heeft gevuld. En ook die van Philip Glass van haar vorige cd. En tussendoor ook een improvisatie van een melodietje dat ze enkele weken mee terugbracht uit haar geboorteland Zuid-Korea. Het klonk allemaal even fantastisch. Het vijf kwartier durende concert vloog voorbij. 
Haar muziek ook maar de Muziek voor het weekeinde.
Puffinnest 