Oxford bereidt zich voor op de moeder aller roewedstrijden
11 Bootlengtes. Dat was het verschil tussen de 8 met stuurman tussen Oxford en Cambridge in de jaarlijkse The Boat Race. Een wedstrijd die in ranglijsten niets voorstelt. De Olympische Spelen zijn veel belangrijker. Deze race, van minder dan 20 minuten, heeft slechts n doel: de eer.
De beker
Al Jaren, als ik de programmaboekjes bekijk, was het de tiende keer, ga ik er heen. Niet voor de spanning. Heb niks met sport, maar voor de sfeer. Stel je voor: 250.000 mensen langs het ong. 6,5 km lange parcours. Bij de plek waar ik sta, bij de boathouses in Putney, lopen aanhangers van Oxford en Cambridge door elkaar heen. En er gebeurt helemaal niets. Ze zijn goed herkenbaar. De Oxford aanhangers in hun dark blue jasjes, sjaals, petjes en de Cambridge in de lichtblauwe kleuren. OK, misschien een paar mensen wat aangeschoten, maar geen vervelende momenten. Heerlijk sfeertje.
De eerste keer dat ik erheen ging met A. B. vond A dat we voor de een of voor de andere roeiploeg moesten zijn. Ik koos Oxford. En dat jaar won Oxford. Dus ben altijd voor Oxford gebleven. Al paar keer met neef D. W. geweest en hij is voor Cambridge. Kun je nagaan dat hij gisteren een heel slechte zondag had. Oxford heeft Cambridge verslagen en niet zo zuinig ook: elf bootlengtes
De trofee komt aan wal. Daarna de toss. En dan de pub Star and Garter
Door clash of the oars raakt de nummer 2 van Cambridge, Luke Juckett, bijna te water.
!Halverwege ff lekker biertje gehaald in de Star and Garter.
De kamer van Sherlock Holmes, boven de pub
En als je toch in Londen bent, geniet je ook van die fantastische stad natuurlijlk.
Zoals altijd was plan om eerst bacon and eggs te eten in het meest foute (lees: vet) cafeteria, vlakbij Victoria Coachstation. Helaas, die zaak is ter ziele (A.B.: ,,Is er bezoek geweest van de food and health inspector?), maar vlak ernaast is een prima andere ontbijtzaak: Da Scalzo. Italiaans restaurant met een uitstekend full English Breakfast.
Daarna, op weg naar een Starbucks, even in Covent Garden geweest. Onder andere genoten van prachtig stukje straatmuziek: vrolijk gebracht, bekend deel uit de Vier jaargetuigen.
Mini-concert (Vivaldis 4 Jaargetijden) in Covent Garden
En natuurlijk even naar de Sherlock Holmes pub (adres zou Baker Street moeten zijn. De kamer van Sherlock is nog te zien op verdieping van de pub.
De herinnering aan Dodi al Fayad en prinses Diana is nog steeds zichtbaar in Harrods
En naar Harrods. Blijft toch een prachtige winkel. Duur, maar mooi. Vorige keren niet zoveel aandacht aan besteed, maar me nu vergaapt aan de Egyptian escalator, het rolstrappenhuis in Egyptische stijl. Een lust voor het oog.
De dag in Londen afgesloten met fish and chips in Wetherspoon.
Kortom, een in alle opzichten zeer plezierig weekeinde.
De tube
Puffinnest 