Het affiche van Dwaallicht
Toneelgezelschap Het Volk heeft me vanavond met de opvoering van Dwaallicht wederom niet teleurgesteld. Het Volk, met Bert Bunschoten en Wigbolt Kruijver, behoort al tot mijn favoriete gezelschappen sinds ik hem jaren geleden voor het eerst op de planken zag met Oidiepoes.
Veelel brengt de groep zelfgeschreven stukken. Dwaallicht is een bewerking van de uit 1946 daterende novelle van Willem Elschot. Het is het verhaal van Frans Laarmans (personage dat vaker opduikt in werken van de Vlaams/Nederlandse auteur, zoals in Lijmen) die een tocht door Antwerpen onderneemt met drie Afghaanse matrozen, die op zoek zijn naar Maria van Dam, Kloosterstraat 15 (zoals op een kartonnen sigarettendoosjes staat geschreven). De vrouw wordt nimmer gevonden, maar de zoektocht is fantastsich.
Op het toneel is het soms hilarisch, door het knappe, droge, ongevenaarde spel van Kruijver en Bunschoten. Ze spleen allebei een van de twee persoonlijkheden van Laarmans, die van de brave huisvader die na kantoortijd een krantje koopt en zich huiswaarts spoedt en de naar avontuur hunkerende man die een manier vindt om aan zijn dagelijkse sleur te ontsnappen. Een even simpel als verrassend decor draagt zeker bij aan de vrolijke avond.
Blij ook met de korte inleiding van de twee over Willem Elschot, zodat het verhaal in een context wordt geplaatst. En de voordracht van het gedicht Het Huwelijk, dat Elschot in 1910, op 28-jarige leeftijd schreef, toen hij in Rotterdam woonde.
Al met al een voorstelling om met veel genoegen op terug te kijken. Benieuwd wat de volgende productie van Het Volk zal zijn.
Puffinnest 