Opnieuw heeft de Staatsopera van Tatarstan mij niet teleurgesteld. Vanavond genoten van de uitvoering van Il Trovatore, van Giuseppe Verdi. Het muziekstuk vertelt in vier bedrijven over de strijd tussen twee rivalen, zowel in de politiek als in de liefde voor dezelfde vrouw.
Me vooraf wat ingelezen in het libretto , maar Il Trovatore (de troubadour) vond ik moeilijk te begrijpen. Gaandeweg in de uitvoering zelf, begon het verhaal te leven. De wraak aan het slot, is zeer verrassend. En zoals altijd was de uitvoering bij de Staatsopera van Tatarstan in goede handen. Wat een geweldige solisten. Vooral de mezzo-sopraan die de rol van de waarzegster (zigeunerin) vertolkt, zingt geweldig. Mooie area’s, geweldig koor, goed orkest. Kortom een topavond.
En had ik al gezegd dat ook het decor weer subliem was in zijn eenvoud. De kasteelmuren, kregen door verschillende opstellingen door de voorstelling heen, steeds een andere, krachtige functie. En ik was weer blij met de boventiteling, zodat het in het Italiaans gezongen werk te begrijpen was.
Nog minpunten? Ja, het geklap van het publiek na vrijwel iedere area of duet. Als men bij een liedjesprogramma zit. En het geknisper van snoeppapiertjes achter me. Als je dan naar zo’n voorstelling gaat, neem dan andere snoepjes mee…
Puffinnest 