Landverrader

,,In mijn detentie ben ik er naar aan toe geweest. Gehaat, belasterd, gehoond en verguisd, dreigde ik in het niets te blijven steken. Ik ben er doorgekomen en heb kunnen ervaren dat de smart, de ellende, de hekel, het bloed en de vernedering de mens het vermogen geven zichzelf van alle schijn ontdaan, in alle naaktheid terug te vinden.’’

Een tekst uit de nieuwe solovoorstelling van Helmert Woudenberg. De Tweede Wereldoorlog is – weer – het onderwerp. In Landverrader, speelt Woudenberg zijn grootvader Hendrik Jan,  die tijdens de bezetting door de Duitsers werd benoemd tot leider van het Nederlandse Arbeidsfront NAF. Hij treedt op als bemiddelaar tussen kopstukken als Rost van Tonningen en Mussert. Ook de levenslange controverse met zijn broer Kees, de socialistische (SDAP) voorman, komt aan bod.

Knap hoe hij in de voorstelling je lijnen laat zien  van ontwikkelingen in de politiek naar het heden. En uiteraard weer razend mooi hoe hij als enige speler je anderhalf uur geboeid weet te houden. Geen moment slaat de verveling toe in de bomvolle kleine zaal van de Goudse Schouwburg. Boeiende tekst, die gelukkig in boekvorm (zakformasat) is verschenen en na afloop gesigneerd en wel te koop is. Fijn om het verhaal nog eens terug te lezen.

Enig minpuntje vanavond: Ik zit naast een man van wie het gehoorapparaat niet goed functioneert. Er is een constant gepiep te horen. Voor mijn zus en broers zeggen: hij lijkt je vader wel. Dit is erger. Het gepiep is constant. Dat kreeg mijn vader met zijn gehoorapparaat niet voor elkaar. …