Als in een snoepjeswinkel

Als elk jaar genoten van mooie whisky’s op het International Whiskyfestival in de Grote Kerk in Den Haag.

Rondlopen als in een snoepjeswinkel: whisky galore! Mooi, sfeervolle ambiance en alleen maar gelijkgestemden. Je moet er wat (45 euro) voor over hebben om binnen te komen en voor de bijzondere whisky’s moet je nog een toeslag betalen. Dus de notoire dronkenlappen tref je hier niet. Die halen voor een derde van de prijs die zo’n middag uiteindelijk kost een 1,5 liter fles blend.

Nippen is het

Nippen is het. Nippen en proeven. En vergelijken. Niet alleen Schotse malts, maar ook uit Ierland (ja, die worden steeds mooier), Zwitserland, Denemarken en India. Het lukt je niet om in één middag alles te proeven dat in de Grote Kerk voorradig is. Maar met de selectie die Dimitri, Marcel en ik hebben gemaakt, ben ik meer dan tevreden.

De proefmiddag beginnen we bij de fraaie, uitnodigende stand van Bresser & Timmer. Daar maken we, met goede uitleg van Wouter, kennis met de Ierse Teeling whiskey. We proeven een single malt, een non chill Revival (13 jaar oud, bewaard geweest in calvados vat) en uit de vintage reserve collection de 24 jaar oude, die in sauterne en bourbon vaten heeft gerijpt. Een mooi begin!

Wat proeven we verder nog. Nou, bijvoorbeeld een malt whisky uit Zwitserland. Van distilleerderij Langatun laten wij ons een bodempje Old Bear inschenken.

Mooi, rokerig. Opgeslagen geweest in vaten van Châteauneuf-du-Pape. Uit de kunst. Dat vindt ook Jim Murray. In zijn Whisky bible, krijgt Old Bear de hoge notering van 96 punten. De whisky hakt er wel in: 61,2 procent alcohol. Oef.

Omdat nichtje Dorette ‘m vorige week ook heeft geproefd in Leiden, halen we bij de stand van de Arran whisky’s, de 12 jaar oude cask strength met 52,4 procent alcohol. We vinden ‘m wat vlak. Niet dat je zegt: hier haal ik een fles van in huis. Veel meer te spreken zijn we van de Port Charlotte van Bruichladdich (50 procent). Mooie whisky, rokerig en vol verschillende smaken, die lekker lang in de mond blijven hangen.

We kunnen het niet laten ook een blend te proeven: de Naked Grouse, van het bekende merk Famous Grouse. We proeven iets van cacao en eikenhout, fruit. Zachte afdronk. Een zeer fraaie blend.

Zeer mooi is ook de Balvenie, single barrel sherry cask 15 y. Kruidig, fluweelzacht. Ook een whisky die lang blijft hangen. 47,8 procent. Zal nog wel tijd op het verlanglijstje blijven staan, want in de slijterij doet deze whisky 98 euro per fles!

Bezoeklijst

Heel fraai is ook de net verkrijgbare Glansa, van distilleerderij Scapa op Orkney.

Ben daar wel regelmatig bij Highland Park geweest, maar nog nooit bij Scapa. Gaat dus op mijn bezoeklijstje. De whisky zelf is heel fraai. Vol van smaak, rokerige afdronk.

Bijzonder is ook de The Glenlivet Nàdurro Oloroso (48 procent). Goudgeel. Mooi van smaak met wat kaneel/zoethout. De hint van het sherryvat (vandaar de naam Oloroso) is waarneembaar.

Tijd voor een Islay, de Bowmore Valt edition 1 (51,5 procent) om te beginnen. Zilt, citrus, honing. Mooi complex. Als je je nu nog niet in Luilekkerland waant… En dan van het peaty hoofdkwartier, Laphroaig, de Lore (48 procent). Echt een typische Laphroaig: zeer rokerig en wat ziltig. Voorwaar een dram from heaven.

Tot slot Paul John Peated select cask (55,5 procent). Een malt whisky, in India? Nou, reken maar. Die Paul John kan er wat van.

Een geweldige malt, misschien wel mijn mooiste ontdekking op het festival.

Time flies when you are having fun. Als ik besluit nog even terug te keren naar de stand met Scapa whisky, om daar te nippen van de Skiren, hoor ik dat het tegen vijf uur loopt en er helaas niet meer geschonken mag worden. Die drink ik dan maar in 2017 op Orkney zelf of op het volgende Whiskyfestival in Den Haag. Whatever comes first.

,,Mijn smaak is heel eenvoudig, alleen het beste is goed genoeg” (Oscar Wilde )