Dat ging naar Den Bosch toe

Het is nog vakantie, dus weer uitje vandaag. Naar het Noordbrabants museum en het daaraan gekoppelde Stedelijk Museum in Den Bosch ditmaal. Nog nooit geweest (althans niet dit museum) en ben onder de indruk van het gebodene. Niet alles is aan mij besteed. De stillevens met bloemen in een vaas, ze kunnen me gestolen worden. Maar de landschappen waren aardig.

De meeste indruk maakte nog de tentoonstelling Heaven, Hell and Earth in het “Stedelijk” en daar vooral het deel Hell, van de broers Jake en Dinos Chapman. In vitrines, gerangschikt in de vorm van een swastika, verbeelden zij hun visie op de hel. Tienduizenden modelfiguurtjes, waarbij de fouten (Duitsers) zich te buiten gaan aan een orgie van geweld. De enkele centimeters grote poppetjes, ook de gevangenen zien er levensecht uit. De kwellingen die ze ondergaan maken indruk. De afschuw strijdt om respect voor de kunstuiting. Ik raakte niet uitgekeken. Zo knap gemaakt. Zo levensecht. Bijna het landschap bij een modelspoorbaan, maar dan gruwelijk. Onderstaand zie je mijn foto’s in een filmische voorstelling. Die kunnen niet op tegen het zien met eigen ogen. Als je de kans hebt, moet je zeker gaan kijken. De tentoonstelling duurt nog tot en met 5 februari.

In het andere museum was ik vooral onder de indruk van de solotentoonstelling van de Noord-Ierse kunstenaar Claire Morgan. The Sound of silence. Inderdaad een verwijzing naar het bekende lied. Van de website: De sculpturen die Claire Morgan maakt zijn betoverende show stoppers waarin dieren op het punt staan om te vallen, te springen of op te vliegen. Hun verstilde beweging wordt benadrukt door de wisselwerking met monumentale geometrische vormen die lijken te zweven. Het creëren van deze schijnbaar solide vormen uit zaden, vliegen, bladeren en stukjes plastic, hangend aan nylon draden, staat voor Morgan symbool voor de futiele poging van de mens om de natuur te controleren en te organiseren. Door het gebruiken van artificiële onderdelen zoals plastic, belicht ze ook de destructieve relatie van de mens tot de natuur. Zo mooi kan ik het zelf niet verwoorden. Neem er wel de tijd voor om te kijken. Imposant, knap de ‘beelden‘ blijven je aandacht trekken.

Ook een aanrader als je er toch bent…

Kortom een welbesteed museumbezoek.