Hoeveel (solo)voorstelling van Helmert Woudenberg heb ik in de loop der jaren wel niet gezien? Terugbladerend op mijn weblog tel ik er al zeven. Het moeten er meer zijn geweest.
Vanavond de voorstelling Het vierde gezicht.
De samenvatting: Een juridisch adviseur adviseert een klokkenluider: een oud-militair die nu als beveiliger in de haven werkt en merkt dat daar een smerig zaakje speelt. Maar die juridisch adviseur adviseert ook de tegenpartij. Dan wordt de klokkenluider (zijn cliënt dus) voor de ogen van de jurist op straat geliquideerd. De adviseur vraagt zich af of hij dit noodlottige incident heeft veroorzaakt en of hij het volgende slachtoffer is. En is het wel mogelijk voor de overheid om, zonder vuile handen te maken, corruptie en criminaliteit te bestrijden? 
Geweldig stuk weer. Het is al knap om vijf kwartier aaneengesloten een voorstelling – mag je het een monoloog noemen? – vol te praten. De twijfel en worsteling van de juridisch adviseur hiudenb je bij de les. Afdwalen met je gedachten is er niet bij. Zeer knap als een acteur dat weet te bewerkstellingen
Knap geschreven ook door Frans Strijards, Hij is toch wel de meester van stukken waarin het ontrafelen van de psychologie van de personages leidraad is. Twijfel, chaos, onzekerheid zijn de drie sterke pijlers van zijn stukken.
Puffinnest 
Eén gedachte over “Het vierde gezicht”