Weer eens wat anders in Maastricht. Vandaag daar bezoek gebracht aan de voormalige bierbrouwerij Bosch / de Keizer. Bood het voordeel ook eens stukje door de Maastrichtse wijk Wyck te lopen. Dat is het deel van de stad – globaal – tussen het NS-station en de St. Servaesbrug.
Net als Gouda heeft Maastricht in het grijze verleden tientallen brouwerijen gehad. Bier werd als water gebruikt. Het bevatte nauwelijks alcohol (‘tafelbier’, rond de 1 procent alcohol), omdat water uit gracht of rivier niet drinkbaar was.
Brouwerij De Keijzer van de familie Bosch is de enige stadsbrouwerij van Maastricht die de slopershamer heeft overleefd. Nu een industrieel erfgoed.
Lekbier
Slimme man die Bosch. Hij zag overal geld in. Zijn arbeiders betaalde hij deels in bierbonnen, die uitsluitend ingeleverd konden worden in zijn eigen kroeg. Bier dat mislukte, werd niet weggegooid, maar verstookt tot jenever of azijn. Lekbier (de gemorste drank van de tap in de café’s) werd opgehaald en vermengd met nieuw bier tot ‘oud bier’.
Hier bier is uiteraard niet meer verkrijgbaar, maar de stichting die het complex beheert, probeert het elders zo goed mogelijk na te laten maken. De rondleiding dan ook afgesloten met twee bieren. De eerste (omdat een van de ‘eigen merken’ op was) een fraaie 6 procents en de tweede l’Empereur van 8 procent. Ze smaakten uitstekend.
Goede, dik twee uur durende rondleiding, inclusief de proeverij. De gids wist veel te vertellen, machines (de brouwketel en, de flessenvulmachine en de doppenmachine en de condensor – bovenste foto – om het ‘suikerwater’ te koelen) kon hij werkend laten zien. Kortom een prima uitje voor deze zaterdag.
Filmpje:
Puffinnest 