Op zaterdag in stromende regen en flinke wind de tent ingeruimd. Alles zeiknat dus. Zo nat heb ik het deze vakantie nog niet gehad bij inpakken. Tijdens rijden maakt de airco overuren, om alles beetje droog te krijgen.
Het doel vandaag is Lochaber. Ik mijd al jaren de grote camping in Fort William en verkies die kleine Blackwater, op ruim half uur rijden in Kinlochleven. Fantastische camping. Tegen het einde van de middag is het een genot om te kijken naar de wandelaars die de West Highland Way lopen en doodmoe aan komen lopen. De meesten gaan de volgende dag verder, dus feesten tot diep in de nacht is er niet bij. Zelfs jeugdgroepen doen het hier rustig aan.
Zondag de kerkdienst bijgewoond in de Duncansburgh Macintosh, hartje Fort William. Dit jaar 35 jaar gelden bezocht ik de McIntosh Memorial church, een van de twee voorlopers van deze uit 2007 daterende fusiegemeente, voor het eerst. Veel mensen vanochtend in de kerk menen me te herkennen: U kwam jaren geleden toch al in de McIntosh? Leuk. Ook de hernieuwde kennismaking met organiste Mae.
Met de vroegere predikant van de McIntosh, Rev. Alan Ramsay heb ik nog steeds contact. Later in de week breng ik hem bezoek.
(Verhaal gaat verder onder het filmpje)
Deze week heb ik nog twee wandelingen op mijn programma staan. De eerste is naar Peters Rock, op Rannoch Moor/Corrour Estate. Op Peters Rock is een plaquette aangebracht, ter herinnering aan Peter Trowell, de beheerder midden jaren zeventig van de vorige eeuw van de jeugdherberg Loch Ossian. Hij verdronk in het loch. 
De plaquette heeft een tekst die al jaren mijn levensmotto is:
I have a friend a song and a glass
Gaily along lifes road I pass
Joyous and free out of doors for me
Over the hills in the morning.
De tweede wandeling is ook al zo’n jaarlijks terugkerende tocht: Glen Nevis. Het leuke is dat het altijd wel druk is, maar – na de bergwand te zijn gepasseerd – de meeste wandelaars op het eerste ‘veld’ blijven, bij de waterval en de staaldraadbrug. Wie afbuigt en een uurtje doorloopt, heeft de rest van de glen helemaal voor zichzelf.
Beide wandeldagen is het zeer warm. Heel gek: na terugkomst uit Glen Nevis en gedoucht te hebben, zoek ik – net als medekampeerder – de schaduw op… Ongelooflijk, op zoek naar de schaduw in Scotland.
(Verhaal gaat verder onder het filmpje)
De ‘break’ in de terugreis is in Dunbar. Met het oog op mogelijke files of wegwerkzaamheden durf ik het niet aan de rit Kinlochleven naar Newcastle in één dag te doen De vrienden in Edinburgh zijn nu zelf op vakantie en de camping in Edinburgh (Mortonhall) is met bijna 30 pond per nacht op het onbeschofte af duur te noemen. Camping in Dunbar heeft niet veel te bieden, maar de faciliteiten zijn prima. Bij goed weer kan ik de volgende ochtend op mijn dooie akkertje alles goed opruimen, zodat uitladen in Gouda ook beetje snel kan verlopen.
Uiteraard aan boord van de veerboot mij het buffet weer goed laten smaken. De vissige dingen, kaas en toetjes spoel ik weg met een heerlijke Chablis. Ook het full English breakfast, uitgebreid met Danish pastries, gaat er zaterdagochtend goed in.
Thuis uitpakken, opruimen en mij gestelijk voorbereiden op het werk, maandagochtend.
Puffinnest 