Vandaag bezoek gebracht aan museum Speelklok in Utrecht. Ben er jaren geleden (feest van jongste broer en schoonzus) geweest en daarna nooit mee. Hernieuwde kennismaking dus.
Niet echt interactief museum, tenzij je met de rondleiding meegaat. De gids kan een 
aantal van de speeldozen en draaiorgels bedienen, voor de bezoekers zelf is dat niet weggelegd. Kijken doe je met je ogen kinderen. Jammer, maar gelet op de fragiliteit van de collectie wel zeer begrijpelijk.
Toch leuk om zoveel vermaak uit de tijd dat er nog niet eens grammofoonplaten bestonden te zien. En hoeveel vernuft er in speeldozen werd gestopt. Zo knap, 
ook al in de tijd dat ze zijn vervaardigd. De uitvoeringen in beeld en geluid in de klokken waren bedoeld om mensen te attenderen om het komende ‘uurslag’ van de klok. Maar ze groeiden uit tot instrumenten met een eigen doel: vermaak.
Ook leuk om draaiorgels van Carl Frei te zien. Duitse orgelbouwer uit Breda, van wie er ook in Gouda een is: De Lekkerkerker. Keurig gerestaureerd door de Goudse orgelman. Was paar decennia geleden bijna voorgoed verdwenen naar Australië. Heb daar als journalist verschillende artikelen aan gewijd. En ook mooi om te zien hoe een carillon (zie onderste filmpje) mechanisch in elkaar steekt. Helemaal nieuw is dat laatste niet voor mij. Heb het als eens mogen aanschouwen in de toren van de St.-Jan in Gouda.
Al met al leuk om geweest te zijn in Speelklok, al is dit geen museum waar je twee keer per jaar of zo naar toe gaat.
Hieronder een filmpje met draaiorgelmuziek en een met carillon in museum Speelklok vandaag:
Puffinnest 