Naar Londen gisteren voor The Boat Race. De allereerste keer was jaren geleden met A. B. Die toen meeging dat de een voor de ene ploeg zou zijn (Oxford) en de ander voor de andere (Cambridge).
Dat pakte dit jaar niet goed uit voor mij. Oxford heeft alle vier de wedstrijden (twee vrouwenraces, de ‘reserve race’ bij de mannen en de echte Boat Race) verloren. En die echte wedstrijd ook nog eens flink verloren. Vier bootlengten verschil. Dat kun je geen verliezen meer noemen, dat is keihard in de pan gehakt worden!
Spijt dus van mijn dagje Londen? Zeker niet. Het is een heerlijke, levendige wereldstad waar het goed toeven is. Ik ben er graag. Het gekrioel met de tube (metro in, metro uit, roltrap op, roltrap af, tien
twintig, dertig meter in de diepte). Natuurlijk een kijkje bij Covent Garden voor de sfeer en de levende standbeelden. Uiteraard een bakkie koffie bij Starbucks. En uiteraard wat boodschappen (bacon) bij Tesco. Ontbeten (bacon and eggs natuurlijk) en gedineerd (Ultimate Burger) bij Wetherspoon.
Voor veel meer was geen tijd. Het leukste van de
Boat Race is om al heel vroeg langs de waterkant te staan bij Putney Bridge, daar waar de boten te water gaan, de toss is. Door er vroeg te zijn, heb je de beste plek vooraan om foto’s te maken. De echte wedstrijd bekeken op groot scherm en met een pint (Ierse IPA) in de hand in The Star and Garter.
De busreis (Eurolines) was perfect dit keer. Twee chauffeurs op zowel de heen- als de terugreis. Geen drie kwartier stilstaan onderweg dus vanwege de verplichte rusttijd. Van Eindhoven naar Calais vv in één ruk door.
Al met al: volgend jaar weer. Al hoop ik wel dat Oxford dan wint!
Zie een filmische impressie hieronder
