Het was weer eens tijd voor Maastricht. Want tja, laatste vakantiedag, mooi weer, zin om er op uit te trekken.
Onverwacht vrije week. Daags na Pasen vrije dag vanwege begrafenis. Dan resteren er nog drie werkdagen in die week. Ach, die dan ook maar aan vakantiedagen besteed. En vooral omdat het onverwacht is, is zoiets extra lekker. Tijd besteed aan achterstallig kerkenwerk, maar voldoende ruimte voor ontspanning. Vorige week zaterdag naar het Openluchtmuseum (zie vorige item op de blog), afgelopen vrijdag par uur Blijdorp en vandaag dus naar Maastricht.
Doel 1 van vandaag: het Bonnefantenmuseum, voor veelgeprezen tentoonstelling Robin de Puy. Viel me toch wat tegen. Eigenlijk niet echt mijn smaak. Behalve dat de foto’s vooral in zwart-wit zijn. Ik stam nog uit het nieuwstijdperk dat er alleen zwart-wit foto’s in de krant stonden. Vindt zwart-wit in een dagblad toch altijd nog sprekender dan de kleurenfoto’s.
Daarna in hetzelfde museum onverwacht gestuit op de werken van Helen Verhoeven. De mansgrote schilderijen in de tentoonstelling Oh God geven een mooie hertaling van oude meesterwerken. Zo is er haar moderne versie van Diana ontdekt de zwangerschap van Callisto, door Hendrick Goltzius, Je kunt het werk van Verhoeven vergelijken met het origineel, want dat hangt ook in het Bonnefanten.
Indrukwekkend ook het doek De zondeval. Net als de – bijna serie – gevangenneming van Jezus, de kruisiging en de kruisafneming. Heel boeiend is ook de korte documentaire waarin je ziet hoe de werken tot stand zijn gekomen.
Een aparte belevenis is de aanpak met zwart-wit muurschildering van de koepel of 
cupola van het museum door de Britse kunstenaar Stanley Donwood: Optical Glade. Geen werk dat je even een paar seconden bekijkt. Je gaat zitten of liggen op de grote, bekende Fatboy kussens en laat het lijnenspel minutenlang op je inwerken. Heb er zelf bijna een kwartier doorgebracht. Indrukwekkend. Wist niet dat ik zoiets mooi zou vinden…
Doel 2 van de dag: het terras van Charlemagne op het fraaie Onze Lieve Vrouweplein. Een uitdaging. Op deze fantastische, warme lentedag zijn meer mensen op dat idee gekomen. Het duurt dan ook even voor er een tafeltje vrij komt voor de Gouwenaar. Maar dan is daar de beloning: een heerlijke tocades chardonnay uit 2014. Zo lekker, dat ik nog een tweede glas heb genomen…
Om mij heen zie ik loerende ogen van mensen ook op zoek naar een vrijkomend tafeltje. Omdat het toch al wat later op de dag is een lunch genomen (dan thuis maar geen avondeten): een uitmuntende Maastrichts plateau: een greep van producten uit de streek.
Voldaan de terugreis naar Gouda aanvaard. Ik kan er weer even tegen. En wat Maastricht betreft: tot de volgende keer!
Lente in Maastricht: filmpje
Puffinnest 