Sneeuw zorgt drie keer voor overlast

Sneeuw zorgt drie keer voor overlast: als het valt, als het ligt en als het smelt.
Zomaar een zin uit het absurdistische toneelstuk van een favoriet gezelschap van mij, Het Volk uit Haarlem.Ooit uit nieuwsgierigheid hun voorstelling Het volk in Dothan bijgewoond en ik was verkocht. Daarna nog genoten van bijvoorbeeld De god van de slachting, Oidiepoes en Veteranen

Wigbolt Kruijver (in de rol van Herr) en Bert Bunschoten (Mess) zetten in de voorstelling van vanavond twee mannen neer die elkaar niet kennen. Het chalet raakt ingesneeuwd en de twee mannen, die elkaar niet kennen, zijn tot elkaar veroordeeld. Ze proberen elkaar te leren, maar hun totaal verschillend taalgebruik bemoeilijkt dat proces. Ze uiten zich in vormelijkheden, maar ze zijn onderhuids vooral lomp en onbeleefd.

Het stuk heeft als titel Het vermoeden van Poincarré, een verwijzing naar Jules Henri Poincaré )1854 – 1912), de Franse wiskundige en wetenschapsfilosoof. Over hem wordt uitvoerig verhaald in de gesprekken, maar het waarom van juist deze man wordt niet duidelijk. Maar niet te lang getreurd.

Het vermoeden van Poincarré levert prachtige scenes met tal van losse verhalen op. En hoe moeilijker de relatie tussen de twee mannen lijkt te worden, hoe hoger het lachgehalte. Dat de twee, gekleed in lederhosen en met een jagershoed op het hoofd, constant droog blijven kijken, maakt het voor de kijker nog leuker.

Een toneelstuk met een boodschap? Diepgravend? Welnee. Het is ook geen Tsjechov. Het Volk brengt als altijd prachtige, vrolijke stukken met ingrediënten voor een onbezorgde avond theatervermaak. Benieuwd wat de volgende voorstelling van Kruijver en Bunschoten is.