Om te voorkomen dat ik in mijn vrije week elke dag achter de pc zit, enkele uitjes gepland. Vandaag Blijdorp.
Het schijnt dat uitjes in fors prijs zijn gestegen. Met een jaarabonnement merk je daar niks van. Sterkerk nog. Ik ga zo regelmatig naar deze dierentuin in Rotterdam (heb zelf geen balkon of tuin, dus voor ‘buiten’ moet ik altijd iets bedenken), dat ik de prijs er al lang en breed uit heb.
Voordeel is ook dat je niet steeds de gehele dag (‘want ik heb dat dure kaartje toch niet voor niets gekocht…’) hier hoeft te vertoeven. Ben ik het na een uur of twee, of drie zat, dan keer ik huiswaarts.
Zo niet vandaag. Was er tegen tienen en ging pas rond de klok van drie naar huis. Prachtig weer en – oh joy – nauwelijks jengelende kinderen die altijd een ijsje willen of blijven dreinen tot de ouders toegeven aan het verlangde ritje in het Blijdorptreintje.
Waar het aan heeft gelegen weet ik niet, maar veel van de dieren waren vandaag in een actieve bui. Bijvoorbeeld de olifanten (zie filmpje verderop in dit verhaal) die trompetterden en vernuftig bleken om voedsel te pakken. Of de in een grote, wel afgeschermde ruimte rondspringende en etende wallabies. In twee buidels zag ik een jong zitten. En de parmantige neushoornvogel.
Vandaag ook even kijkje genomen bij de nieuwe bewoners, de gekko’s in het begin 2019 geopende natuurbehoudscentrum in Oceanium.
En voor een moment van absolute rust, mag een bezoek aan de Victoriaserre (aan oostzijde van de Rivièrahal) niet ontbreken op mij lijstje. Is het niet voor de stilte (en warmte en de waterlelies), dan wel voor de architectuur van dit (en trouwens ook de 20 andere 20 rijksmonumenten van Blijdorp van de hand van Sybold van Ravesteyn. Hoe vaak je ook in Blijdorp bent, het is altijd weer een genot om naar te kijken.
Al met al een dag in Blijdorp om met genoegen op terug te kijken.
HIeronder filmpjes de olifanten, de wallabies en de neugdhoornvogel.
Puffinnest 