Mooi Maastricht

De weersvoorspelling is uitmuntend, dus belofte aan mezelf ingelost en per trein naar Maastricht. Altijd een favo stad voor een daagje uit.

Geen museumbezoek dit keer. Wil volop genieten van de zon en de warmte. Want het voelt bij aankomst op het NS-station van Maastricht. Denk heel even dat er zo’n terrasheater in de buurt staat, maar het is toch echt zonnewarmte. Heerlijk.

Er wordt trouwens driftig gerestaureerd aan het monumentale stationsgebouw. Er is oog voor details. In de vernieuwde AH to go is een originele wandschildering uit 1961 weer zichtbaar gemaakt. Een plaatje.
Bij de renovatie van het in 1915 gebouwde station worden nog meer elementen in de oude luister hersteld en krijgen eerder niet toegankelijke ruimtes nieuwe publieksfuncties. Zo wordt er in de vroegere visitatieruimte een grand café gevestigd. Meer informatie over de restauratie van het stationsgebouw vindt je hier.

Standswandeling langs de oude vestingwal. In maart van dit jaar is een deel van de stadsmuur bij de vijver De Vijf Koppen (stadspark, Sint Pieterskade) bezweken. Is nog steeds niet hersteld. De Maastrichtse stadsdichter Maarten van den Berg heeft zich er op uitgeleefd. Nu de werkzaamheden op het oog voorlopig stil liggen, is het gedicht op een groot geel doek geplaatst over het gat in de muur.

Het gedicht:

ontembaar vocht de muur tegen vijand en vuur, tot zij
koortsig bollend bezweek, keien als koppen liet rollen
haar buik waarachtig een wortelkraker bleek
en vijf eeuwen opende om de tijd opnieuw te stollen

Daarna doorgelopen naar een plek op de stadsmuur waar het goed toeven is. Vanaf bankjes kijk je uit over de Tapijntuin. Helaas schermt een deel van de bomen het zonlicht af. Dus doorgelopen naar het Aldenhofpark. Daar wel een plek waar de zon volop haar werk kan doen.

Bijzonder in deze hoek van Maasstricht blijft ook het beeld van een van de drie musketiers, d’Artagnan. Bekend uit het boek van Alexandre Dumas (Eén voor allen, allen voor één). Maar d’Artagnan blijkt echt te hebben bestaan. Charles de Batz-Castelmore, seigneur d’Artagnan is in Maastricht in 1673 gesneuveld toen Franse troepen de stad belegerden.

Uiteraard ook koers gezet naar het Onze Lieve Vrouweplein, om bij mijn stamcafé Charlemagne neer te strijken. Wat ik hoopte, komt uit. Het terras is in gebruik. Wat zeg ik: alle terrassen op het plein zitten vol. De zonnige dag is goed voor de Maastrichtse horeca. Na een heerlijk tapbiertje ( Maastrichter Malthezer ) genuttigd te hebben met de trein via Valkenburg naar Heerlen, om de terugreis naar Gouda aan te vangen.

Pas voorbij Den Bosch, als de schemering al inzet, begint het te regen. Maakt me niet uit. Mijn dagje Maastricht kan niet stuk.