![]()
Een van de langste toneelvoorstellingen die ik heb bijgewoond in mijn leven in de Goudse Schouwburg. Gas, 4,5 uur (19.30 – bijna 00.00, inclusief twee pauzes), door toneelgroep Jan Vos.
Me geen seconde verveeld. Ook geen moment gehad dat de vermoeidheid toeslaat. Vanaf de openingsscene geboeid gekeken naar hoe zich de gasboringen in Groningen zich
hebben ontvouwd.
Een maatschappelijk toneelstuk in drie delen (een marathon dus eigenlijk, of bingewatchen), waarbij elk deel een verschillende tijdsperiode verbeeldt. 1960, als iedereen denkt een graantje te kunnen meepikken van de komende boringen en dus aangekondigde rijkdommen, 1978 als het verzet klinkt (‘Groningen geen wingewest’) en 2014 als mensen naar de kloten gaan door de aardbevingen en de zeer stroperige (en dat is nog zacht uitgedrukt) van de afhandeling van de schade. Het laatste deel maakt de gaswinning ook in de voorstelling tot een nationale tragedie.
Het verhaal speelt zich af rond hotel Boelens. Een oud familiehotel in Hoogezand-Sappemeer waar ook gedurende de voorstelling de tijd heeft stilgestaan. Het verhaal wordt gespeeld door één naam die ik ken van veel andere (solo)voorstellingen die ik van hem heb bijgewoond: Helmert Woudenberg. In de eerste twee delen vind ik hem als de hotelier Andries Boelens wat op de achtergrond aanwezig. Pas in het laatste deel, waarin hij Bert de directeur van de NAM is, is hi in zijn element en merk ik toch wat een geweldige acteur hij is.
Twee spelers springen er uit voor mij vanavond Trudi Klever als Bette, de dochter van Andries Boelens en Reinout Bussemaker als Alfred Bergman, de geoloog/ingenieur die in het begin van het spel de Groningse gasbel in kaart brengt en later blijft terugkeren, vooral omdat hij Bette niet kan vergeten. Ze dragen voor mij het spel en ben ik vooral onder de indruk van hun rol in het slotstuk als ze bejaard zijn.
En dat het stuk zo fascinerend is en mij van begin tot eind in zijn greep houdt, komt niet in de laatste plaats door de geweldige tekst van schrijver Tjeerd Bischoff. En verder goede regie een bijzonder fraai en functioneel decor en passende muziek.
Kortom, een avondje uit om met heel veel genoegen op terug te kijken.

Eén gedachte over “Drie uur Gas uit Groningen”