Me vanavond heerlijk ondergedompeld in de folkmuziek van de Nederlandse formatie Scrum. Al paar keer eerder naar concert van deze band geweest. Opnieuw niet teleurgesteld.
In een uitverkochte kleine zaal van de Goudse Schouwburg klonken vele voor mij totaal onbekende nummers, maar ook bekend werd van de vermaarde Ierse folkband The Dubliners. Maar ook zeer bekende nummers als Amazing Grace,Caledonia (Oh, but let me tell you that I love you That I think about you all the time Caledonia you’re calling me And now I’m going home If I should become a stranger You know that it would make me more than sad Caledonia’s been everything I’ve ever had).
Het mooiste nummer van de avond vond ik de Loch Lomond song (You’ll take the high road and I’ll take the low road, And I’ll be in Scotland afore you. Where me and my true love will never meet again, On the bonnie, bonnie banks of Loch Lomond). NIet alleen omdat ik Loch Lomond natuurlijk ken van mijn reizen door Scotland, of omdat ik het al heel vaak in heel verschillende uitvoeringen heb gehoord (zoals door de SChotse band Runrig, live-opname van concert aan de oever van Loch Lomond). Nee, vanavond ontroerd door de a capella versie door de zes mannen en zangeres Miriam Meijer. In de zaal is het doodstil. Geen kuchje, niks. Iedereen is kennelijk – net als ik – diep onder de indruk van deze uitvoering.
OK, toch nog iets te zeuren door de kniesoor. De tekstfout in het decor is niet hersteld. De setting van het optreden is een kroeg en op de achterwand hangt een geschilderd bord met daarop de whisky’s en bieren die er te krijgen zijn. Tobermoray moet natuurlijk Tobermory zijn. Is al eens gemeld bij Scrum, maar er is niets mee gedaan.
En nog iets. Dat ‘hallo Gouda, laat je horen …’ en varianten hier op is misschien één keer leuk, maar na een paar keer begint zoiets behoorlijk te irriteren. Afschaffen, of in elk geval minder vaak doen. Hallo Scrum, kunnen jullie me horen…
Hieronder een van die fantastische instrumentale nummers van vanavond
Puffinnest 