Vanmiddag een kijkje genomen achter de schermen van de Goudse Schouwburg. De techniekruimte, de orkestbak, kleedkamer, artiestenfoyer, podium, coulissen enzovoorts.
Heb dat één keer eerder gedaan, maar dat was meer dan een kwart eeuw geleden, 
tijdens de bouw. Toen was er nog gen toneeldoek, de lampen hingen er nog niet. Een kale boel.
De Goudse Schouwburg is mijn theater. Hier zie ik de meeste voorstellingen. Dan is het best eens leuk om te zien hoe hoog het decor de lucht in kan en hoe al die spotlights worden bediend.
Geleerd dat het theater (nog) niet kan overschakelen op de veel zuiniger led-lampen: die zijn niet dimbaar. En dat moet wel. Vindt de schouwburg zelf ook jammer. Er hangen een paar honderd lampen en een groot deel van het energieverbruik resulteert in warmte, maar een klein deel in licht. Ook gezien hoe live kan worden gemonitord of er niet teveel geluid wordt geproduceerd. In die techniekruimte is ook een mini-museumpje met oude apparatuur. Normaal niet toegankelijk voor het publiek, net als trouwens de andere ruimten achter de schermen.
Als kers op de taart op het podium de soundcheck meegemaakt van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw, dat vanavond een concertje geeft in de grote zaal. Grappig om 
achter de muzikanten langs te lopen, al waren er maar een paar aan het oefenen. De foto boven dit verhaal heb ik van achter het orkest gemaakt.
Mooi om in de orkestbak aan een waslijntje programmaboekjes van decennia geleden te zien hangen, met daarin onder andere voorstellingen met Rita Reys, Toon Hermans en vele, vele anderen. Er is veel veranderd. Waren er vroeger zo’n 50 voorstellingen per jaar, nu het zesvoudige.
Als ik volgende maand weer naar de schouwburg ga voor een toneelvoorstelling (Othello, door Het Nationale Toneel) ga, kijk ik toch wat anders naar de toneelruimte en de decors.
HIeronder (in YoutTube) nog enkele foto’s van vanmiddag:
Puffinnest 