Nog treinkaartje dat op moest en het was mooi weer na dagen van regen. Voor mij genoeg reden om per trein koers te zetten naar Stavoren. Ken het stadje eigenlijk vooral 
van de zomerperiode, als ik met vrienden hier het SKS skûtsjesilen bijwoon.
Vandaag een stuk minder druk. Wat zeg ik: het was stil. Ben al eens eerder in de winter geweest, dus de stilte zal niets met coronavirus te maken hebben.
Die stilte (behalve het geluid van de wind) was fantastisch voor een wandeling over de dijk langs het IJsselmeer.
Heerlijk om die dijk helemaal voor jezelf te hebben. Nou ja, op een enkele wandelaar met hond na dan. En het Vrouwtje van Stavoren uiteraard. Die laat zich door niets en niemand uit het veld slaan…
En nog vroeg in het jaar of niet: er was al een zeilboot te zien niet al te ver uit de kust. Eenmaal op de pier niet ver van de Johan Frisosluis heb je 
helemaal het gevoel dat je in het water staat.
Natuurlijk ook even door het dorp gelopen. Hier al net zo stil. Moet je in de zomer uitkijken dat je niet van de sokken wordt gereden, vandaag is Stavoren de rust zelve. En met minder wind dan op de dijk, is het hier een stuk aangenamer.
De stille periode merk je ook aan de horeca. Nabij de burg over de stadsgracht en het beeld van het vrouwtje van Stavoren in het oude centrum, tel ik maar één horecagelegenheid die open is: De Visserman. O ja, en aan de overkant van de haven is op de zeetong of pier ’t Havenhoofd ook open, net als den enkele friet- en viskraam.
Hoogtepunt, naast de hernieuwde kennismaking met dit oude stadje, is het kunstwerk Verbeelding van het Blokhuis. In 2019 geplaatst in een diep gelegen plek achter de vakantiewoningen van de Havenweg. Op die plek blijkt dus in een zeer ver verleden een vestingwerk geweest. Klik hier voor meer informatie daarover.
Modern kunstwerk van beton, staal en glas. Daar houd ik wel van.
Zoals de naam al zegt is het een verbeelding van het vestingwerk, geen moderne, getrouwe kopie. Door glasplaten kijk je een kuil met daarin de echte restanten van de
wenteltrap uit het oorspronkelijke gebouw.
Een minder geslaagd onderdeel van het kunstwerk, want door de grote druppels die aan de onderzijde van de glasplaat hangen, valt er niet heel veel te zien. Maar het idee is leuk. Een aantal foto’s van de Verbeelding van het Blokhuis heb hier onder in een YouTube montage gezet.
Een flinke reis voor zo’n dagbezoek, maar het was het waard. Als je reisplanner goed raadpleegt, kun je van Gouda tot Leeuwarden in dezelfde trein blijven zitten. Ontspannend met een flinke thermosbeker goede koffie voor de heenreis en een wee dram voor de terugreis. Een welbestede dag.
Filmimpressie:
Fotoreeks Verbeelding van het Bolwerk:
Puffinnest 