Feestje met mezelf

Feestje met mezelf vandaag. Precies 45 jar geleden, op 1 oktober 1975, stapte ik via de deur die op bovenstaande foto staat, de journalistiek binnen.

Werd aangesteld als redacteur bij het vaktijdschrift voor de supermarkt en de groothandel in voedings- en genotmiddelen, Distrifood. Of eigenlijk ook bij Foodpress, dat voor diezelfde groothandels was/is voor en de voedings- en genotmiddelenindustrie. Met tal van andere vaktijdschriften behoorden beide bladen tot uitgeverij Diligentia, onderdeel van VNU Business Publications.

Een heel ander tijd was het. Internet bestond nog niet. Nieuws kwam binnen per post, telex en ouderwetse telefoon met draaischrijf (de grijze T65 voor de kenners). Vreemd voor mij ook om als 18-jarige vanuit Gouda elke ochtend met de trein van 07.10 uur naar de grote stad Amsterdam te reizen. En ’s middags om 17.00 uur terug naar huis.

Schoolkrant

Hoe daar terechtgekomen? Ach, ik werkte al vanaf mijn twaalfde in de vakanties en later ook op de zaterdag in de supermarkt, A&O aan de Dunantsingel in Gouda. Kreeg daar elke week Distrifood mee. En daar stond de vacature voor leerling-journalist in. Ze zochten iemand met ervaring in het levensmiddelenvak. Nou, dat had ik wel. De baan sprak mij aan, want al stond het in geen verhouding tot het latere werk, ik hield van het schoolvak Nederlands en was al paar jaar (hoofd)redacteur van de schoolkrant.

De leerschool in Amsterdam was hard, maar mijn ziel- en zaligheid lag zo in het beroep, dat ik het na drie jaar niet meer kon aanzien dat een mooi verhaal dat ik had pas na een week bij de lezer van Distrifood of Foodpress terecht kwam.

Daaraan werd tegemoet gekomen toen ik in oktober 1978 de overstap maakte naar het dagblad, Rijn en Gouwe. De eerste willen zijn met het nieuws werd ondersteund door het hebben van een concurrent, Goudsche Courant. Rijn en Gouwe groeide en groeide. En al die jaren veel leuke collega’s gehad.

Sinds 2005 zijn beide kranten opgegaan in AD Groene Hart. Daar werk ik nog steeds met veel plezier.
De laatste jaren is het vak nog aantrekkelijker geworden door de opkomst van website en app. Nieuws dat zich nu afspeelt, kan over een paar minuten met foto en al online staan. Ik hoop het tot mijn pensioen (over dik drie jaar) te mogen blijven doen.
Dan dus 48 jaar in het vak. Net geen rond getal om afscheid te nemen. Tenzij ik die paar jaar schoolkrant er bij optel.

Paraplu

Terug naar vandaag. Het moest een feestje zijn, beetje rondkuieren door de Tesselschadestraat en omgeving, niet ver van het Leidseplein. Net als toen met de stoptrein van Gouda naar Amsterdam en de tram van Amsterdam CS via de Nieuwezijds Voorburgwal en de Leidsestraat naar het Leidseplein.

De regen verziekt dat een beetje. Ik dool wat rond onder mijn paraplus en maak foto’s van de gebouwen waar Diligentia gevestigd was.
Uitgevonden welk bedrijf in het deel van het geschakelde pand zit en erheen gebeld. Dame aan telefoon hoort mijn verhaal aan, zou het leuk vinden om mijn oude werkkamer te tonen, maar ja, door corona werkt iedereen thuis, dus… Post-corona ben ik van harte welkom, maar ja, het ging mij op deze 1 oktober.

Dus terug naar huis om met mooi glas whisky mijn eigen feestje voort te zetten.