Voor het weer had ik niet naar Maastricht gehoeven. Ondanks de – niet voorziene – bewolking was het stadsbezoek de moeite waard. De looproute weer wat verder uitgebreid. Nu een bezoek aan Fort Sint Pieter, een dik 300 jaar oud rijksmonument net buiten de binnenstad.
Had geen idee dat Maastricht een fort heeft – ik ga meestal op de bonnefooi naar de Limburgse hoofdstad en zie wel waar bij toeval ik terecht kom. Nu werd mijn aandacht er naar getrokken toen ik vanaf de stadsmuur in de verte boven op een heuvel iets van een fort meende te ontwaren.
Aangezien er toch geen gelegenheid was vandaag om een terras te bezoeken, maar de kant op te lopen van het fort, nog niet wetende of het een lange of korte wandeling zou worden. Dat laatste, zo bleek.
Vanwege corona is het fort zelf niet te bezoeken, dus vandaag er maar omheen gelopen. Ziet er imposant uit.
De buitenkant alleen al doet mij besluiten hier nog eens naar toe te gaan in de tijd dat beheerder Natuurmonumenten weer bezoekers toelaat om een kijkje binnen te nemen en wat meer over het verleden te horen dan op internet is te vinden. Ben vanaf eind maart twee weken vrij, dus wie weet…
De parkeerplaats is overvol, dat me doet vermoeden dat mensen voor meer dan alleen voor het fort komen. Dat klopt. Lopend op een hoge omwalling/muur zie ik wandelaars in het groene gebied in de nabijheid.
Op een kaart thuis ontdek ik dat het zelfs een zeer uitgestrekt gebied is. Dat moet ik een volgende keer ook maar eens ontdekken. Dan desnoods maar wat korter op het terras…
Hieronder een kort filmpje over het fort
Puffinnest 