De eerste echte theatervoorstelling post-corona in een volle Goudse Schouwburg vanavond. En wat heerlijk dat het gelijk toneel is met twee grote sterren: Anne Wil Blankers en Hans Croiset in Het oog van de storm.
Zag de voorstelling deze week voorbijkomen op internet en er bleken nog kaartjes beschikbaar te zijn. Geen moment geaarzeld.
Eindelijk weer het echte theatergevoel en bovendien is toneel voor mij het ultieme schouwburggeluk. Al tijdens mijn middelbare school (ja, lang, heel lang geleden) kennisgemaakt met toneel. Het was de tijd dat je bij drie voorstellingen korting kreeg bij de schouwburg in Gouda en dan was er ook nog het voordeel van cjp, het cultureel jongeren paspoort.
Het oog van de storm is een familiedrama en handelt rond de aftakelende André (ooit een gevierd schrijver en dichter (Hans Croiset) en zijn overleden echtgenote en rots in de branding Madeleine (Anne Wil Blankers). Zij is zichtbaar voor en praat met haar man en hun twee dochters. Een schimmenspel, zogezegd.
Een ingewikkeld verhaal, je moet je aandacht er goed bijhouden. Het kost me geen moeite. Een mooi stuk met fantastisch spel van Croiset en Blankers, maar ik had ook niet anders verwacht van deze coryfeeën uit de Nederlandse toneelgeschiedenis.
En wat is het heerlijk om te zien dat toneel zich nog in een grote belangstelling mag verheugen; de zaal is bijna uitverkocht. En wat klinkt het weer mooi dat luide applaus na afloop van de voorstelling.
Puffinnest 