Na – op één dag na – tien jaar weer een opvoering gezien van De Kersentuin. Het uit 1904 daterende werk van de Russische schrijver Anton Tsjechov. Het laatste stuk dat hij schreef voor zijn dood handelt over de weduwe Ljoebov die treurt om de ontrouw van haar Parijse minnaar.
Zij komt uit Parijs om de zomer door te brengen bij haar broer op het landgoed waar ze is opgegroeid. Daar wachten haar echter andere problemen. Wegens financiële nood moet het landgoed worden verkocht, tenzij er zomerhuisjes op gebouwd worden voor vakantiegangers uit de stad. Ljoebov weigert de werkelijkheid en de veranderende tijd onder ogen te zien. Maar die werkelijkheid is meedogenloos.
De Kerstentuin die Toneelgroep Maastricht vanavond in de Goudse Schouwburg heeft opgevoerd, is aan gepast aan de huidige tijd. En wat andere aanpassingen. Zo komt Ljoebov nu niet uit Parijs, maar uit New York. En ook niet omdat haar geliefde haar heeft verlaten, maar vanwege een mislukte carrière als actrice. Geen idee waarom deze veranderingen zijn doorgevoerd.
Nou ja, regisseur Michel Sluysmans zegt dat het dik 100 jaar oude stuk nog steeds actueel is, maar wel een actualisatie nodig had. ,,Het stuk gaat over de veranderende tijd en hoe daarmee om te gaan, een thema dat ruim 100 jaar later niet minder relevant is maar wel en geactualiseerde interpretatie verdient. Jibbe Willems heeft op de fundamenten van Tsjechov een prachtig nieuw stuk geschreven, waarin zijn humor, melancholie, liefdesperikelen en mensbeeld helemaal zijn geïmplementeerd in de wereld van nu.’’
Toch blijft het heerlijk om het verhaal opnieuw (na april 2013 en ergens in 2010) weer te zien in de Goudse Schouwburg. Goed spel van Anniek Pheifer (Ljoebov) en Jeroen Spitzenberger (ondernemer Lopachin) en de andere spelers. Bijzonder vond ik de bijdrage van Beppe Costa die niet alleen de rol van bediende Firs speelt, maar ook een multi-instrumentalist is tijdens de voorstelling.
En uiteraard was ik weer blij dat de voorstelling geen pauze kende die je uit het verhaal rukt. Gewoon iets meer dan twee uur genieten. De tijd vloog voorbij.
Al met al: 5 sterren van mij.
Fotocredits: Ben van Duin
Hieronder de trailer van het stuk:
Puffinnest 