Dáááág, tot over acht jaar
In de kerstvakantie een kansloze missie, vanochtend in een relatief rustig Rijksmuseum van Marten en Oopjen genoten voor deze schilderijen van Rembrandt voor van acht jaar naar Frankrijk vertrekken.
Het zijn de enige twee personen/opdrachtgevers die door Rembrandt ‘ten voeten uit’ zijn geschilderd, dus van top tot teen. Immens grote doeken ook. Op een foto, zoals hierboven en in dit verhaal al indrukwekkend, maar er gaat niets boven het echie.
Heb er de afgelopen paar jaar al vol bewondering naar zitten kijken in het Rijksmuseum. Het verveelt nooit. Dat geldt natuurlijk ook voor de andere werken (niet alleen van Rembrandt) in de Eregalerij van het museum in Amsterdam.

Zo mooi en zo vol details als het bijvoorbeeld gaat om schaduw en licht. Elke keer als ik op hert bankje zit in dit deel van de grote, hoge zaal van ‘het Rijks’, ontdek ik wel iets nieuws. En als ik het zelf niet ontdek, word ik er wel op gewezen door de museumapp op mijn telefoon.

Daags na Kerst 2023 nam ik al een kijkje toen ik vernam dat de beide in 1634 geschilderde werken voor acht jaar naar het Louvre gaan. OK, als ik ze de komende jaren wil zien, kan ik natuurlijk naar Parijs gaan, maar Amsterdam is dichterbij en de Museumkaart is niet geldig in Frankrijk… Dus: dáááág, tot over acht jaar. Dan keren ze – ook voor acht jaar – terug.
Ochtenduren
Waar ik alleen geen rekening mee had gehouden is dat het in de kerstvakantie stervensdruk is in het Rijksmuseum. Constant mensen die voor me langs lopen en lang blijven staan, zodat het uitzicht op de schilderij me wordt ontnomen. Foute keuze dus. Een bewaker in de zaal adviseerde me buiten na de vakantie en dan vooral in de ochtenduren te komen. Het kon nog, want Marten en Oopjen verhuizen pas eind januari/begin februari.

Goed advies, want tot het aan het einde van de ochtend aanzienlijk drukker wordt met schoolklassen, heb ik vandaag een uur in relatieve ust kunnen genieten van de beide schilderijen.
En, een kwartslag draaiend, ook van de Vaandeldrager (foto hier links), het schilderij van Rembrandt waarover deze week op televisie een documentaire was te zien.
Daarna nog even een kijkje genomen bij de recent verworven kleine, uit 1635 daterende portretten van de Leidse stadsloodgieter annex leidekker Jan Willemsz van der Pluym en zijn vrouw Jaapgen Caerlsdr. Niet in de Eregalerij, je moet zelfs even zoeken. Dus daarom misschien beduidend minder belangstelling dan voor Marten en Oopjen. Toch wonderschone schilderijtjes; de zoektocht waard.
Kortom, een welbestede ochtend.
