Op reis door het oude Egypte

Nee, ik ga uiteraard alleen in Scotland op vakantie. Vandaag me toch even ondergedompeld in het rijk der farao’s. In Fabriques des Lumières in Amsterdam. Waanzinnig om naast metershoge figuren en bouwwerken in het oude Egypte te zijn.

Ben eerder in Fabriques des Lumières in de oude Westergasfabriek geweest. Toen voor Hollandse Meesters, met een fantastische bewegende tentoonstelling gebaseerd op schilders als Rembrandt, Vermeer en Van Gogh. Letterlijk met een heel andere blik kijken naar de werken van die wereldberoemde schilders.

Nu dus met grote verwachtingen opnieuw naar Fabriques des Lumières voor ‘Het Rijk der farao’s, een immersieve reis door het oude Egypte’.

Je onderdompelen in het oude Egypte is een understatement vandaag. De bewegende projecties op de muren, installaties en vloeren brengen Egypte en zijn farao’s mooi tot leven. Alsof de tijdmachine drieduizend jaar teruggaat en je meeneemt.

Zuilengalerij
Je dwaalt door de zuilengalerij van een majestueuze tempel en ontdekt de kolossale beelden van farao Ramses II in de gevel van zijn tempel in Aboe Simbel en de gedetailleerde gevel van de tempel gewijd aan zijn vrouw Nefertari.

Wanneer de levenscyclus tot een einde komt, word je uitgenodigd het hiernamaals te betreden. De negen goden van de Enneade verwelkomen je in de eeuwigheid. 

De geluidseffecten zijn mooi, zoals het gedreun als blokken steen op elkaar worden gestapeld voor de bouw van een Pyramide van Gizeh. Die ziet het bouwwerk door stofwolken heen steeds groter, steeds indrukwekkender worden. Ook de muziek is zeer passend. Maar van de organisatie achter Fabriques des Lumières.

En zoals bij de vorige tentoonstelling, de beelden moeten voor zichzelf spreken terwijl je zit, staat of loopt.
In een bijzaal van het complex is uitleg te vinden op enkele elektronische panelen. En er is, om je thuis voor te bereiden op je bezoek, een podcast te vinden op de website van de organisaties.

Egyptoloog
Niet dat je na het bezoeken van deze tentoonstelling gelijk een Egyptoloog bent. Daardoor is de ‘reis’ van 35 minuten veel te kort. Maar juist door de metershoge figuren en gebouwen raak je wel in de ban. Meer dan bij het kijken naar de Egypte documentaires op tv.

Net als bij de Hollandse Meesters, is er nog een tweetal tentoonstellingen aan vastgekoppeld in een soort Cineacformule.
De eerste met schilderijen is mooi, de tweede die wat weg heeft van een caleidoscoop, spreekt me veel minder aan. Dus gewoon geduldig wachten op de nieuwe opkomst van de farao’s…

De kleine foto’s in dit verhaal komen van de website van Fabriques des Lumières, want het licht was soms toch wat te beperkt voor het cameradeel van mijn mobiele telefoon.

Hieronder nog een filmpje van een deel van de tentoonstelling, op twee locaties gemaakt.

Wel benieuwd hoe lang filmpje zichtbaar blijft, want YouTube heeft nogal eens de neiging zoiets te verwijderen vanwege rechten op de muziek die hoorbaar is.