Vandaag mijn laatste bijdragen geschreven voor Rijn en Gouwe. De krant gaat met andere titels op in een nieuw dagblad. Voor deze regio gaat de krant AD Groene Hart heten.
Het is een beetje raar gevoel. Bijna 27 jaar lang heb ik bijdragen geleverd aan Rijn en Gouwe en nu is het afgelopen. En dan niet omdat ik er genoeg van heb, maar omdat beleidsmakers van onder andere het concern waartoe mijn krant behoort (PCM-Uitgevers) heeft besloten kranten te laten fuseren met 7 andere titels. De nieuwe krant ziet er mooi uit. Ik heb wat dummy’s gezien, maar toch…
Mijn aanstelling bij Rijn en Gouwe dateert van oktober 1978. Deze krant is na de vaktijdschriften Distrifood en Foodpress mijn tweede werkgever. De eerste paar jaar worden doorgebracht in Alphen aan den Rijn, op de centrale redactie. In 1981 ben ik overgeplaatst naar de stadsredactie Gouda, waar ik -met een kleine onderbreking- sindsdien heb gewerkt. Het is leuk om actief te zijn als verslaggever in een stad die in 2005 al ruim 45 jaar je woonplaats is.
Bij de sollicitatie voor de nieuwe krant is me de vraag gesteld, of ik na 24 jaar Gouda nog niet ben uitgekeken op deze standplaats. Het antwoord is ‘nee’. Ik vind het nog steeds leuk om te schrijven over grote en kleine gebeurtenissen in mijn woonplaats. Ik ga nog elke dag fluitend naar mijn werk, geniet er van tussen de bedrijven door even door de stad te banjeren om te zien of er nog nieuws op straat ligt. Voordeel van werken vlakbij je huis is, dat de reistijd minimaal is. Nadeel is dat je op je vrije dag te gemakkelijk ff naar de krant loopt om een bakkie koffie te doen (hoef ik dat thuis niet te zetten). Niet zelden wordt het, zelfs op zaterdag en zondag, toch even de post doornemen, een e-mail beantwoorden. Voor je het weet ben je toch dik twee uur op de krant geweest.
Het leuke is in ieder geval ook geweest dat ik met zoveel leuke en aardige collega’s in Gouda heb mogen samenwerken. Met de een is er wat meer contact geweest dan met de ander, maar steeds was het heerlijk om samen aan journalistiek verantwoorde pagina’s te werken. Bijzonder genoten heb ik ook van het begeleiden van stagiaires. Sommigen halen vooraf hun neus op voor een regionale krant, maar ik denk dat mede door mijn enthousiasme ze na drie maanden terugkeren naar school met een totaal andere kijk op regionale verslaggeving.
Ik denk met plezier terug naan de eerste periode Gouda aan de Kleiwegstraat. Een klein hok waar drie personen (L., J. en ik) bijna letterlijk op elkaars lip zitte. We moeten opboksen tegen de veel grotere concurrent, maar zijn trots als we nieuws toch eerder of beter brengen. En we kijken niet op een uurtje. Niet zelden wordt rond half twaalf in de ochtend al even een fles wijn gehaald bij de slijter om de hoek en alvast ontkurkt. In 1985 verruilen we typmachine voor computer. Nog geen ‘pc’, maar met het systeem SII met Coyote gaat er al een wereld voor ons open. Letterlijk knippen en plakken van kopij wordt vervangen door een virtuele aanpak. Later op de Oosthaven komt de verdere bloei. De oplage groeit gestaag. De redactiebezetting wordt uitgebreid; alles kan. En weer zijn er fantastische collega’s om mee samen te werken. Het archief op microfilm wordt vervangen door een elektronisch systeem; er komen echte pc’s. We kunnen gaan e-mailen en internetten.
Er zijn producties waar ik na al die jaren nog met genoegen en soms zelfs enige trots terugkijk.
- Ik denk aan huis-aan-huis actie op een vrijdagavond begin jaren tachtig van collega R.H. en mij, om informatie te krijgen over de dan juist ontdekte moord op een jongetje Rudi Woudenberg in Oosterwei. De politie presteert het om anderhalve regel informatie te geven over een zaak die grote impact heeft in een wijk. De info is verkregen en de politie blijkt niet blij dat we bij flats aanbellen waar zij nog niet is geweest.
- Mijn eerste bijlage in 1979: 3 pagina’s in kader van de allereerste verkiezingen voor het Europese Parlement. Op die pagina’s wordt aandacht besteed aan alle Europese zustersteden die gemeenten in de regio’s Alphen, Gouda en Woerden kennen. De drukplaten van die bijlage sieren sinds 1983 een wand in mijn woonkamer, als onderdeel van een zelf vervaardigd ‘kunstwerk’
- De politie-inval in 1982 in het clubhuis van de in Gouda gevreesde motorclub Black Harleys. ‘k Zit in het busje van politie vlak achter arrestatieteam. Heb de aanhoudingen beschreven en (bijna) alle rechtszaken gevolgd. Tien jaar na dato heb ik nog verhaal geschreven wat er van de Black Harleys is geworden.
- Een serie verhalen (geschreven, samen met mijn collega K. H.) over visies op de toekomstige woonwijk Westergouwe. De wijk vanuit verschillende perspectieven bekeken.
- Tal van ‘gewone’ verhalen over Westergouwe
- Verhalen (van planologische voorbereidingen tot en met opleveringen van woningen) van Goverwelle (in het begin nog Gouda-Oost genoemd)
- Een serie verhalen (ook met K.) over de toekomst van een autovrije Markt.
- Reportages in Noord-Ierland (in kader kinderprojecten Huni/Hulp Noord-Ierland)
- Reportage in Barnsley (Sheffield, North Yorkshire ten tijde van de mijnstaking aldaar (verhalen in teken Gouds project om de stakers voedselpakketten te brengen)
- Interviews met mensen uit de tijd van voor mijn dromen over de journalistiek: een oud-leraar van de mavo die afscheid nam; sluiting van de laatste A&O-supermarkt van de fa. Kortleven.
- De omstreden scholenfusie in het voortgezet onderwijs (samen met collega J. v.d. K)
- Tal van verhalen die als rode draad hebben het falen door de plaatselijke overheid als het gaat om handhaving van de (eigen) regelgeving, zoals het straffeloos laten fietsen in voetgangersgebieden,
- Artikelen over de komst (en zeer snelle ondergang) van Sport 7 (,,We gaan iets nieuws beginnen”)
- Verslag concert Deep Purple in Royal Albert Hall, Londen, van de door Goudse componist opnieuw opgetekende partituur van Concerto for Group and Orchestra.
- De verslagen van typisch Goudse evenementen als
- Kaarsjesavond,
- GoVeKa,
- Randstad Jazz Festival
- Pottenbakkersfestival
- Tal van verhalen over de aanleg van de Zuidwestelijke Randweg (de weg ligt er nog steeds niet)
- De moord op Marilla de Geus (incl. stille tocht, de opsporing van de aanvankelijke verdachte, de rechtszaken)
- De serie (met enkele collega’s) De Grootste Gouwenaar Aller Tijden, waarin we de lezers iets kunnen vertellen over de historie van Gouda
- De herinrichting van de binnenstad, inclusief de commotie over het verplicht meebetalen door pandeigenaren, de baatbelasting
- De moord (verhalen plus verslagen rechtszittingen) op Anissa Benamar
- Veel verhalen over de Midden-Hollandse kabelstichting Rekam, die een wijs beleid voert bij toevoeging of weigering van tv-kanalen en daarom in de kolommen op mijn volle steun kan rekenen
- De verhalen (incl. rechtszitting) over de nepreis presenterende Gouwenaar
- En natuurlijk de recente primeur over de VVD-fractie die de ‘afdeling’ de rug toekeert en onafhankelijk verder gaat.
De lijst kan natuurlijk nog uitgebreider zijn, want in 27 jaar zijn er ontzettend veel artikelen gepubliceerd. Een rekensom: gemiddeld 5 artikelen per dag, levert 25 artikelen per week op. Bij een werkjaar van 45 weken kom ik uit op 1125 stukken per jaar. En over een periode van 27 jaar, levert dat dus meer dan
30.000 artikelen op. En daar zitten ook best verhalen bij van de soort op de automatische piloot’. Maar weer niet meegeteld zijn de
beschouwingen of commentaren die vooral de laatste jaren zeer regelmatig zijn verschenen op de stads- en opiniepagina’s. Ze kosten meer tijd om te schrijven dan een nieuwsartikel, maar de bevrediging is groot. Daar kan ik mijn mening kwijt over wat zich in stad, regio of land afspeelt. Maar zeker de
hierboven genoemde verhalen(reeksen) zijn me bijgebleven, is het niet door de inhoud, dan wel door de wijze waarop ze tot stand zijn gekomen.
Kom ik bij de nieuwe krant te werken? Nog geen idee. Pas volgende week dinsdag of woensdag krijgen alle journalisten van de nieuwe krant te horen waar ze twee weken later (!) terecht komen, als ze tenminste niet
boventallig worden verklaard. Uiteraard hoop ik dat ik over Gouda kan blijven schrijven.
Van maandag af ben ik op vakantie en heb dus niet veel tijd om direct en uitgebreid kond te doen van mijn toekomst. Een korte vermelding over mijn journalistieke positie komt echter wel op de weblog, dus blijf hier terugkeren.
Mijn eerste bijlage in 1979: 3 pagina’s in kader van de allereerste verkiezingen voor het Europese Parlement. Op die pagina’s wordt aandacht besteed aan alle Europese zustersteden die gemeenten in de regio’s Alphen, Gouda en Woerden kennen. De drukplaten van die bijlage sieren sinds 1983 een wand in mijn woonkamer, als onderdeel van een zelf vervaardigd ‘kunstwerk’.
Puffinnest 