Vanochtend vroeg bij de ruïne van de St. Walrick kapel in Overasselt (bij Nijmegen) de jaarlijkse uitvoering – bij het ochtendgloren – bijgewoond van de Sint Walrick processie 
door het Schola Cantorum Karolus Magnus. Twaalf als Benedictijner monniken geklede leden van het koor zingen zeer oude Gregoriaanse gezangen. Gregoriaanse gezangen komen voort uit de oude katholieke traditie. De schola brengt gezangen ten gehore over Sint Walrick en Sint Willibrord en gezangen voor het komende Paasfeest. Gesprekken van het publiek verstommen als uit de bossen het gezang luider en luider richting de 
kapel komt. Scouts van het naastgelegen scoutingkampeerterrein kijken verbaasd naar wat er gebeurt.
De kapel (of wat er van over is) is gewijd aan Sint Walrick, of eigenlijk St. Valéry (overleden in het jaar 622). Hij zou als prediker wonderen hebben verricht,. Koortslijders zouden door hem van hun kwaal zijn verlost. Zijn volgelingen hebben in 
952 een Benedictijnerklooster gesticht. Het kloostergebied bestond verder uit twee boerderijen. De huidige kapel stamt uit de 15e eeuw.
Al in de vijftiende eeuw zijn er bedevaarten naar St. Walrick. Sinds het begin van de vorige eeuw fungeert een eik als koortsboom. Door een 
kledingstuk van een zieke in de boom te hangen, zou de zieke genezen.
Honderd jaar geleden stond er nog een veel grotere ruïne overeind. Juist toen er opgravingen werden gedaan en de ruïne gerestaureerd zou worden, brak de Tweede Wereldoorlog uit. De 
geallieerden gingen niet zo netjes om met de ruïne, waar weinig meer van overbleef. Na de oorlog is de kapel deels weer opgemetseld met oude stenen van het voormalige kasteel van Balgoij.
Klik hier voor het programmaboekje van vanochtend (voor zolang het op de site van het koor beschikbaar blijft uiteraard).
In de film hieronder enkele gezangen van vanochtend.
en twee uur voor het tweede deel. Met de partituur op de schoot genieten van de akoestiek in deze prachtige, beroemde Rotterdamse kerk genoten.
uitvoeringen met zang, maar met strijkers zoals in de opname van de uitzending is ie veel mooier volgens mij.
Freek de Jonge op zijn retour, of over zijn houdbaarheidsdatum heen? Niks van gemerkt vanavond. Zijn voorstelling De suppoost (de eerste soloproductie in vijf jaar) ‘staat’ van begin tot einde.
voor een nieuwe kijk op kunst moest zorgen) is er volop ruimte voor een vlotte grap. Zoals een groep schoolkinderen dat gillend om hem afrent bij de tentoonstelling, omdat ze zijn voornaam met iemand anders associëren…
Is al weer even geleden dat ik hier ben geweest. Binnenstad is een paar jaar geleden mooi opgeknapt. De bestrating in het centrum is bijzonder netjes gemaakt en is ook schoon. En dat de bodem niet gebukt gaat onder het zware vrachtverkeer zoals in Gouda, heeft tot positief effect dat de bestrating in de binnenstad er nog steeds strak bij ligt.
langs de Kleine Geul dat hier ooit een wasplaats is geweest (zie foto boven dit verhaal). Ook leuk om te zien is de Walramstuw, ooit bedoeld om twee molens van water te voorzien, maar tegelijk ervoor te zorgen dat de stad niet onder water zou lopen. En een vistrap erbij.
veelzijdig kunstenaar. Eigenlijk is het andersom begonnen. Hij ziet zichzelf eerst en vooral als kunstenaar. Hij kwam tijdens zijn studie aan de Kunstacademie in aanraking met de film.
keer terug. Deel van de werken vind ik aansprekend of grappig, bij andere heb ik geen idee wat het moet voorstellen of wat het onderwerp is. Maar dat maakt het niet minder een zeer indrukwekkende tentoonstelling. En aan de belangstelling te zien, ben ik niet de enige die ervan geniet.
besloten met bezoek aan mijn favoriete horecalocatie: het Onze Lieve Vrouweplein. Bij 
Aan einde proeverij kwam voor mij de 
vanavond is voor mij de 
ik die had geproefd en kon deze malt weer zeer waarderen.
Op Hoop van Zegen was in het begin van de jaren zeventig een van de eerste, zo niet het eerst toneelstuk dat ik zag opgevoerd. Het was een voorstelling met 
Beppie Nooy sr (als de vissersweduwe Kniertje) en de rest van de cast uit het Amsterdams Volkstoneel
het verdriet en het berusten in haar lot (’het is de hand van God’) verloren zou gaan. Maar nee, de rol is net zo stevig als in – voor zover ik mij kan herinneren – het toneelstuk. Het wordt geen jolijt.
de storm nog minder hout kent. Knap gedaan.
Puffinnest 