Genoten vanavond van de voorstelling Mozes door Helmert Woudenberg. Heb al veel (solo)voorstellingen van hem gezien, maar dit was een van de beste volgens mij.
Het is – wel vertaald en ingekort – het Bijbelse verhaal van Mozes vanaf de vondst in het biezen mandje in Egypte, de plagen die over het land kwamen omdat de farao het volk niet liet gaan, tot en met het ‘gedonder’ onder het volk bij terugkeer in Kanaän.
Knap hoe Woudenberg (foto) het verhaal hertelt, zonder af te wijken van het oorspronkelijke. OK, de woorden zijn anders gekozen, maar het lijden van het volk in ballingschap, de relatie met Mirjam, Aäron, Jozua, God (‘consequent aangeduid als de ‘Ene’, de ‘Enige’), de onzekerheid en het gemor tijdens de terugtocht of exodus naar Kanaän, de dood van de eerstgeborenen, de nieuwe woorden voor de tien geboden, het is allemaal herkenbaar herleidbaar tot het origineel in de Bijbel.
Oud verhaal? Zoals Woudenberg het vertelt, is het ook zeer toepasselijk voor vandaag. Vluchtelingen, volksverhuizing, het niet welkom zijn in Kanaän. Het is zeer herkenbaar. Een voorstelling over rampspoed en ontberingen, maar ook over vrijheid, hoop en verandering.
En Woudenberg eigen, heeft hij weinig decor nodig. De vloer en achterwand van de 
kleine zaal van de uitverkochte kleine zaal is slechts gevuld met een zeil van een schip. Zie de foto. Knap. Het decor is functioneel, maar het leidt absoluut niet af van het verhaal dat wordt verteld.
Aart Staartjes
Grappig dat ik al vrij snel aan het begin van de voorstelling bij mij de gelijkenis zich opdrong van Woord voor Woord, het IKON-programma dat vijftig jaar geleden werd uitgezonden. Aart Staartjes vertelde daar wekelijks (volgens mij) een Bijbels verhaal. Ze waren geschreven door Karel Eykman en gingen vergezeld van fraaie tekeningen van Bert Bouman.
De verzamelde verhalen zijn als kinderbijbel nog steeds te koop. Op de website Bol.com luidt de omschrijving direct, toegankelijk en levendig zonder dat het bijzondere karakter van de verhalen tekort gedaan wordt. Dat is volgens mij ook zeer van toepassing op het verhaal Mozes dat Helmert Woudenberg zijn publiek vanavond heeft voorgezet.
Daarna in hetzelfde museum onverwacht gestuit op de werken van 
cupola van het museum door de Britse kunstenaar 
Om mij heen zie ik loerende ogen van mensen ook op zoek naar een vrijkomend tafeltje. Omdat het toch al wat later op de dag is een lunch genomen (dan thuis maar geen avondeten): een uitmuntende Maastrichts plateau: een greep van producten uit de streek.
Het blijft een schitterend gezicht al die oude gebouwen die hier een mooie herbestemming hebben gekregen. Het Zeeuwse kerkje uiteraard, de boerderij uit Hoogmade die daar moest wijken voor de aanleg van de HSL, het ‘kruisgebouw’, het Amsterdamse buurtje.
Een vergelijking van Schotse whisky en Ierse whiskey op deze proeverij. Ben bekend met en liefhebber van Schotse whisky’s, maar weet dat er ook buiten God’s own country fraaie whisky’s worden gemaakt. Vanavond is dat weer eens bewezen.
steeds een Schotse en een vergelijkbare Ierse whiskey geproefd. Met dank aan Huub en Richard voor de uitleg over whisky in het algemeen en informatie over de verschillende merken.
Dat pakte dit jaar niet goed uit voor mij. Oxford heeft alle vier de wedstrijden (twee vrouwenraces, de ‘reserve race’ bij de mannen en de echte Boat Race) verloren. En die echte wedstrijd ook nog eens flink verloren. Vier bootlengten verschil. Dat kun je geen verliezen meer noemen, dat is keihard in de pan gehakt worden!
twintig, dertig meter in de diepte). Natuurlijk een kijkje bij 
Boat Race is om al heel vroeg langs de waterkant te staan bij Putney Bridge, daar waar de boten te water gaan, de toss is. Door er vroeg te zijn, heb je de beste plek vooraan om foto’s te maken. De echte wedstrijd bekeken op groot scherm en met een pint (Ierse IPA) in de hand in 
Nu was Portugal aan de beurt. De kerk staat in Lissabon, maar om praktische redenen was voor de overnachtingen en vergaderingen uitgeweken naar Cascais, op drie kwartier treinen ten westen van Lissabon.
Prachtig spel van Werner Kolf als generaal Othello (in dienst van de Senaat van Venetië) en de mooie Sallie Harmsen als zijn Desdemone (dochter van senator Brabantio).
Een eeuwenoud gebouw, vroeger kloostercomplex Sint Elisabethsdal, dat van 1673 tot 1796 bewoond werd door, later zwakzinnigengesticht grauwzusters. Wikipedia: In de 19e eeuw was het gebouw in gebruik als zwakzinnigengesticht, weeshuis en tijdelijke huisvesting van gemeentelijke diensten. De kern van het complex bestaat uit het zeventiende eeuwse Huis Stas in Maaslandse renaissancestijl (met ‘speklagen’ en krulgevels). Het interieur van het pand is nog deels origineel. Ook de twee aangrenzende kloostervleugels stammen uit de zeventiende eeuw, maar deze zijn later sterk verbouwd.
Maastricht? Jazeker, het museum leert je dat Limburg en du sook Maastricht miljoenen jaren geleden een ondiepe zee was, complete met haaien en andere vissen.
Niet alleen de vondsten, flora en fauna zijn mooi om te zien. In het oudste deel van het museum het genoemde Huis Stas, waan je je decennia terug. De grote kamer herbergt een historisch kabinet, ingericht in de stijl van een natuurhistorisch museum omstreeks 1900.
afgesloten bij mijn favo café 
Puffinnest 