Categorie: Algemeen

Toeters en bellen

Vanochtend wordt de synode of (General Assembly) van mijn kerk in Edinburgh geopend. Ben er bij (net als bij alle ander zittingen tot en met volgende week vrijdagmiddag). Strenge veiligheidsmaatregelen, want de vertegenwoordiging van koning Elisabeth II is haar dochter Anne, the Princess Royal, die tijdens de synode de titel The Lord High Commissioner draagt.

Wil je het circus van de openingsochtend meekijken? Dat kan hier live. Eerst benoeming nieuwe voorzitter of Moderator, daarna het welkom voor de prinses, het voorlezen van de koninklijke boodschap, enzovoorts. Ook alle andere vergaderingen de komende dagen worden live uitgezonden.

Het boek met alle onderwerpen die aan bod komen deze week (de ‘Blue Book‘), is hier te raadplegen en te downloaden. Alleen in het Engels, uiteraard.

Muziek voor het weekeinde

Geen Schotse muziek, maar wel op de Schotse Lamant gebaseerd, deze Ashokan Farewell, door de Amerikaanse violisten Jay Ungar en Molly Mason.

Een heerlijk mijmernummer (schenk gerust een glaasje in, er zit vast we een vijf in de klok…).

Gekozen omdat, als jullie dit lezen en horen, ik voor week in Edinburgh ben. Geen vakantie dit keer, maar kerkvergadering, of synode (General Assembly)
van mijn kerk.

Prettig weekeinde!

‘Vrije’ vogels

Vanwege het aanlokkelijk gierenweer, vanochtend de auto bij Blijdorp geparkeerd en na kerktijd paar uurtjes in de diergaarde doorgebracht. Was op tijd voor de vrije vogel vlucht. Blijft toch altijd weer bijzonder.

Wel een beestenboel bij mij dit weekeinde he? 🙂

Filmpje hieronder:

Apen en nog eens apen

Vanochtend in Blijdorp lesje apen gehad. Nee, niet over Bokito (al viel zijn naam wel een keer), maar over Westelijke laaglandgorilla.
Het was een lezing in de reeks Blijdorp College Tour. Ben daarvoor eerder naar de diergaarde geweest, toen over de ijsberentweeling Sizzel en Todz. 75 mensen (jong en oud) die op zaterdagochtend die ruim en uur een verhaal aanhoren over een dierenonderwerp.

Ook deze over de Westelijke laaglandgorilla was weer uitermate boeiend. De Limburgse Milou Groenenberg, onderzoeker en manager van het project Mbeli Bai Study in Congo Brazzaville. Ze kon zeer boeiend vertellen (met ‘lichtbeelden’) over haar werk, over de gorilla’s en andere dieren (zoals de bosolifant).

Aan haar lippen gehangen. De vijf kwartier was voorbij voor je er erg in had. Geleerd over de leefwijze van de Westelijke laaglandgorilla’s (dezelfde die Blijdorp heeft), over hun voedingspatroon (planten, vruchten, insecten), waarom die primaten juist naar Mbeli Bai komen, de populatie, de onderzoeken, het wildpark en nog veel meer.

Een welbestede zaterdagochtend. Mooi dat Blijdorp met dit soort lezingen toont dat een dierentuin meer is dan apies kijken.

(foto boven dit artikel: © Mbeli Bai Study)

Nieuw theaterseizoen: de bestelling

De keuze voor mijn nieuwe theaterseizoen in de Goudse Schouwburg. Wat minder voorstellingen en wat minder lukraak gekozen. Meer gegaan voor vaste namen. Vooral toneel. En misschien blijven er van sommige voorstellingen toch kaartjes over voor als ik me later bedenk…
En nou maar afwachten wat wordt toegewezen in de loting

Joy Wielkens
Joy Wielkens.

10-10: Het verzamelde werk van William Shakesperare (Het Nationale Theater)
07-01: The Nation (toneelmarathon van vijf uur, door Het Nationale Theater
06-02: De God van de Slachting, Toneelgroep Het Volk (een van mijn favo toneelgezelschappen)
27-02: Othello (Het Nationale Theater)
21-03: Lady Sings the Blues (hoorde ze bij Tipje van de sluiter. Heerlijke muziek door Joy Wielkens en trompettist Michael Varekamp)
13-04: Mozes, door Helmert Woudenberg. Voor mij geen theaterseizoen zonder H.W.!)

Stavoren bij het vrouwtje

Dagje Stavoren. Een bleek zonnetje aanvankelijk, maar toch minder fraai weer in Friesland dan ik had gedacht. Voor het Vrouwtje van Stavoren maakt dat niets uit. Ze bleef over de oude haven naar het meer staren.Vrouwetje klein

Door de wind aan het IJsselmeer ook behoorlijk fris. Toch lekker uitgewaaid op de dijk. En door de wind werd er ook nog wat gezeild op het IJsselmeer. Kortom een welbestede dag.

Kom ik hier altijd tijdens het skûtsjesilen. Dan is Stavoren afgeladen. Ben hier ook keer in de winter geweest en toen kon je er een kanon afschieten. Nu zat het er tussen in.

Filmpje:

Muziek voor het weekeinde

Hoorde dit nummer deze week op de radio. Schijnt zeer bekend te zijn, maar ik kende het niet. Geweldig gezongen. Eenvoudige melodie. Het heeft iets wat je aandacht blijft trekken.

Als je op internet (YouTube) zoekt, kom je nog veel meer uitvoeringen tegen. Deze met Amerikaanse bluegrass-zangeres Alison Krauss vind ik wel een heel mooie. Ook door de begeleiding door het Berklee Gospel Ensemble.

Hieronder de tekst:

As I went down in the river to pray
Studying about that good old way
And who shall wear the starry crown
Good Lord, show me the way!

O sisters, let’s go down,
Let’s go down, come on down
O sisters, let’s go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about that good old way
And who shall wear the robe and crown
Good Lord, show me the way!

O brothers, let’s go down
Let’s go down, come on down
Come on, brothers, let’s go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about that good old way
And who shall wear the starry crown
Good Lord, show me the way!

O fathers, let’s go down
Let’s go down, come on down
O fathers, let’s go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about…

Goed weekeinde!

Werelds museumbezoek

Weer museumbezoek vandaag. Dit keer Museum Volkenkunde in Leiden. Vakantie, dus alle tijd voor zoiets. Nog nooit geweest (maar dat geldt vaker voor de combinatie Ruud en musea), dus nieuwsgierig wat hier te zien is.

indonesie kleinNou, het is in één woord overweldigend. Verschillende werelddelen, keurig gerangschikt. Veel gezien en geleerd van ‘vroeger’ in Afrika, Azië, de Amerika’s. Kleding, kleden, gebruikersvoorwerpen, (ceremoniële) wapens. Alles een lust voor het oog.

Het bijzonderst is nog wel de waka, van de Maori’s. Niet zozeer de houten, veertien meter lange kano zelf die in de gracht naast het museum ligt, als wel de film over het maken van de bootversiering klein in Nieuw-Zeeland en alles wat er bij komt kijken. Uit een Kauriboom van ongeveer 700 jaar oud. En een tweede, opgebouwd uit een polyester frame en versierd met houtsnijwerk. Alles rond de bouw en de overdracht zit vol ceremonie, is te zien in een filmpje dat in het museum wordt vertoond.

En leuk voor de Goudse bezoeker: een uitstalling in het museum van Goudse pijpen (of wat er van over is). Gevonden op de plek van de Deshima in Nagasaki. De plek waar Hollanders actief zijn geweest. Het gewone volk had eenvoudig Japans porselein. De welgestelden dronken wijn en jenever uit glas en ze rookten uit Goudse pijpen.

Wat me minder kan bekoren,goudse pijpen klein is de tentoonstelling Cool Japan. Voor een groot deel gebouwd rondom het maken van Japanse computerspelletjes.
Ik heb niks met die spelletjes en ken die figuurtjes dus ook niet.
Gelukkig is het bepaald geen verloren bezoek als je hier in sneltreinvaart doorheen loopt.

 

Al met al een museum dat ik nog eens ga bezoeken. Het was teveel om in één bezoek alles goed tot je te nemen.

Hieronder een filmische impressie van wat ik heb gezien in het museum:

Voorgoed ongeschikt

Nostalgie. Waarom Ruud? Wel, de Rabobank in mij stad gaat verhuizen en de huurkluizen moeten leeg. Vanochtend er heen om de spullen op te halen. Mijn diploma’s/getuigschriften lagen er – dat wist ik wel – en nog een vrijwaringsbewijs en kopie deel III van vorige auto’s (o, daar waren ze dus…).

Ook dus mijn oproeping voor de keuring (afzender: De burgemeester der gemeente, Bureau voor Militaire Zaken) voor de dienstplicht i maart 1976 in Delft en het verlossende briefje (afzender Het Hoofd van de Indelingsraad) een maand later: VOORGOED ONGESCHIKT.

Was ik destijds heel blij mij. Tijdens middelbare schooltijd geprobeerd bij de Luchtmacht te komen (ik wilde vliegen) en uiteindelijk medisch afgekeurd: afgekeurdkromming in de wervelkolom. De oproep voor de dienstplicht in 1976 kwam heel ongelukkig uit. Ik had inmiddels een baan in de journalistiek in Amsterdam. De vorige afkeuring uiteraard in de strijd geworpen. Of dat het is, of dat ik gewoon echt niet geschikt was voor welke militaire functie dan ook…

Kennelijk leek het me wel belangrijk dat bewijsje goed te bewaren. O ja, de aantekening op de oproepingsbrief leert dat het treinretour Gouda – Delft destijds 7,50 gulden kostte, omgerekend 3,40 euro. Nu is het, leert NS-site me, 14,40 euro.